توسعه گردشگری پایدار روستایی و جایگاه بافتهای باارزش روستا (مطالعه موردی: روستای سیمین شهر همدان)

توسعه پایدار گردشگری به دنبال گسترش این صنعت و جذب گردشگران با استفاده از منابع موجود می باشد به نحوی که بتواند ضمن پاسخگویی به نیازهای اقتصادی و فرهنگی، ضوابط قانونی جامعه، انتظارات گردشگران، وحدت و هویت فرهنگی، سلامت محیط زیست و تعادل اقتصادی مقصد را به طور متوازن و پیوسته در حد بهینه تامین نماید. توسعه گردشگری در روستاهایی که دارای بافت باارزش تاریخی و معماری بوم گرا هستند، به معنی بالفعل نمودن ارزشها و جاذبه های معماری روستا و معرفی آن به عنوان مقصد گردشگری است. در این صورت تامین خدمات و امکانات و ایجاد و توسعه زیرساختهای لازم برای حضور، بازدید و اقامت گردشگران امری ضروری است. هدف از این تحقیق بررسی نحوه گسترش گردشگری پایدار روستایی از طریق حفاظت از بافتهای روستایی در روستای سیمین شهر همدان می باشد. نتایج نشان داد که احیا و نوسازی روستایی سبب تقویت نقش گردشگری روستایی می گردد و در صورتی که گردشگری روستایی به نحوی مناسب برنامه ریزی و مدیریت شود، می تواند خالق یا محرک یک فرآیند توسعه یافته برای حصول به پایداری توسعه در نواحی روستایی و صنعت گردشگری باشد.