ارزیابی تعقیب مجازی همسر در افراد متاهل: تعیین ویژگی‎‌های روان‌سنجی و اعتباریابی نسخه فارسی

تعقیب مجازی همسر به نظارت و کنترل شریک زندگی ازطریق فناوری اشاره دارد و اثرات فیزیکی، روانی و مالی هم بر فرد قربانی و هم بر فرد تعقیب‎‌کننده دارد و می‎‌تواند بر کانون خانواده به‎‌‎‌ویژه در میان زوج‎‌های جوان تاثیر بگذارد؛ بنابراین، این مسئله نیازمند مطالعۀ عمیق‎‌تر در جوامع مختلف است. هدف پژوهش حاضر بررسی ویژگی‎‌های روان‌سنجی، ساختار عاملی و تغییرناپذیری مقیاس تعقیب مجازی همسر (ipcs) براساس جنسیت در بین افراد متاهل جامعۀ ایران بود. این مطالعه از لحاظ هدف بنیادی و ازنظر تحلیل داده همبستگی از نوع تحلیل عاملی اکتشافی و تاییدی بود. جامعۀ آماری شامل معلمان متاهل استان زنجان بود که با روش نمونه‎‌گیری در دسترس404 نفر به‎‌عنوان نمونه انتخاب شدند و به سوالات پاسخ دادند. ابزار پژوهش شامل مقیاس تعقیب مجازی همسر اسموکر و مارک (2017) و اعتماد زناشویی رمپل و همکاران (1985) بود. یافته‎‌های حاصل از تحلیل عاملی اکتشافی و تاییدی ساختار سه‌عاملی مقیاس و برازش مناسب مدل اندازه‎‌گیری را نشان داد. همسانی درونی گویه‎‌ها به شیوۀ آلفای کرونباخ برای کل مقیاس 0.93 محاسبه شد که مطلوب بود. مقدار شاخص ave و ریشۀ دوم این شاخص به ترتیب روایی همگرا و روایی تشخیصی را در سطح سازه تایید کرد. تحلیل عاملی چندگروهی، تغییرناپذیری جنسیتی را برای این ابزار تایید کرد. اندازه و جهت ضریب همبستگی پیرسون بین تعقیب مجازی همسر و اعتماد زناشویی حاکی‌ازآن بود که مقیاس از روایی ملاکی برخوردار است؛ بنابراین، می‎‌توان گفت نسخۀ فارسی مقیاس سه‌عاملی تعقیب مجازی همسر ((ipcs از روایی و پایایی مناسبی برای استفاده در پژوهش‎‌های آتی برخوردار است. باتوجه‌به ماهیت رفتار تعقیب مجازی و تاثیرپذیری آن از فرهنگ جامعه مطالعات بیشتری دربارۀ ابعاد مختلف این رفتار به‌ویژه در حوزۀ چرایی آن ضروری است.

assessment of intimate partner cyberstalking among married individuals: psychometric properties and validation of the persian version

introductionthe widespread availability and accessibility of mobile phones, computers, and the internet have equipped individuals with enhanced tools to surveil, harass, bully, and control their partners (bailey et al., 2023). research indicates that intimate partners are more frequent targets of cyberstalking compared to strangers (dhillon et al., 2016). international studies reveal that between 42% and 49.9% of adults regularly check their partners’ online presence on social media or messaging platforms (baker & helm, 2011), while 32.6% to 45% monitor whom their partners communicate with or befriend (reed et al., 2017). despite the prevalence of cyberstalking in romantic relationships and its significant psychosocial costs for individuals and family systems, research on this topic remains limited in comparison to other online aggressive behaviors, such as cyberbullying or online harassment. through a meta-analytic approach, kar et al. (2021) underscored the urgent need for the design and validation of instruments specifically targeting intimate partner cyberstalking. although some studies have addressed this issue (marcum et al., 2017; zweig et al., 2013), there is still a scarcity of psychometrically robust tools to measure cyberstalking or digital abuse (smoker & march, 2017; soto & ibabe, 2022). to fill this gap, the intimate partner cyberstalking scale (ipcs) was developed and validated by smoker and march (2017) to assess specific cyberstalking behaviors within romantic relationships. however, with a few exceptions, the psychometric properties of the ipcs have not been thoroughly examined across diverse populations. given the pervasive influence of digital spaces on individuals’ lives worldwide and their impact on marital relationships—and, consequently, family dynamics—the cultural adaptation and validation of scales like the ipcs are crucial for counselors, psychologists, and clinicians. therefore, the present study aimed to investigate the psychometric properties, validate the ipcys (smoker & march, 2017), and culturally adapt it for use in iran.  materials & methodsthis study was fundamentally descriptive in purpose, employing a survey method for data collection and a correlational approach for data analysis, including both exploratory and confirmatory factor analyses. the statistical population consisted of married teachers in zanjan province, iran. a convenience sampling method was utilized to select 404 married teachers (279 women and 125 men). prior to participating, individuals were informed about the study’s objectives and assured of the confidentiality of their responses as they completed the scales electronically. the sample was divided into two groups: 202 participants for exploratory factor analysis (efa) and 202 for confirmatory factor analysis (cfa). the instruments used in this study included the 21-item unidimensional ipcs developed by smoker and march (2017) and the 18-item trust in close relationships (tcr) scale by rempel et al. (1985), which assessed 3 components of trust. data analysis was conducted using descriptive statistics, pearson’s correlation coefficient, and both exploratory and confirmatory factor analyses, utilizing spss 27 and amos 26 software. discussion of results & conclusionthe efa results revealed that the scale items loaded onto 3 distinct factors, each with eigenvalues of greater than 1, explaining 60% of the total variance. after applying varimax rotation, items 2 and 7 were excluded due to cross-loadings, low correlations with total scores, and weak factor loadings observed during the cfa. the remaining 19 items were categorized into 3 factors: surveillance, action, and control. this finding contrasted with the original unidimensional structure reported by smoker and march (2017). in a similar vein, da silva et al. (2021) confirmed the  unidimensionality of ipcs using a portuguese-translated version in brazil.