قوممداری و اثر آن بر روابط بین قومیدرایران
|
|
|
|
|
نویسنده
|
یوسفی علی ,اصغرپور ماسوله احمدرضا
|
منبع
|
جامعه شناسي تاريخي - 1388 - دوره : 1 - شماره : 1 - صفحه:125 -144
|
چکیده
|
قوممداری، نوعی تلقی فرهنگی است که براساس آن اعضای یک قوم ارزشها، هنجارها و شیوه زندگی قوم خود را برتر از دیگر اقوام میدانند و براساس دیدگاههای قالبی درباره دیگر اقوام قضاوت میکند. به همین جهت در جوامع چندقومی، قوم مداری، یک مانع فرهنگی برای شکلگیری و گسترش روابط بین قومی است. تحلیل ثانویهی دادههای یک تحقیق در بین هشت قوم ایرانی شامل ترک، کرد، لر، عرب، فارس، بلوچ، ترکمن و طالش نشان میدهد که اولاً قوممداری در نزد همه اقوام ایرانی بالاست، در عین حال کمترین قوم مداری از آن عربها و بیشترین قوممداری از آن قوم بلوچ است. ثانیاً قوممداری از یک سو سبب تضعیف روابط همزیستانهی اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی از سوی دیگر باعث تشدید روابط تعارضی در بین اقوام میگردد و ثالثاً قوممداری مانع از شکلگیری تنوع هویت جمعی(قومی) در شبکه روابط بین قومی میگردد.
|
کلیدواژه
|
قومیت ,روابط بین قومی ,قوممداری
|
آدرس
|
دانشگاه فردوسی مشهد, استادیار جامعهشناسی دانشگاه فردوسی مشهد , ایران, دانشگاه فردوسی مشهد, دانشجوی دکترای جامعهشناسی دانشگاه فردوسی مشهد, ایران
|
|
|
|
|
|
|