پیش بینی تمایزی بهزیستی تحصیلی بر اساس شفقت به خود، شادکامی و خودکارآمدی تحصیلی

هدف از انجام این پژوهش پیش‌بینی تمایزی بهزیستی تحصیلی بر اساس شفقت به خود، شادکامی و خودکارآمدی تحصیلی بود. روش پژوهش بر حسب هدف کاربردی و برحسب گردآوری اطلاعات همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش دانش‌آموزان دوره دوم متوسطه شهر تهران در سال تحصیلی 1401-1400 بودند. حجم نمونه بر اساس جدول مورگان 443 نفر به شیوه نمونه‏گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب‌ و به پرسشنامه بهزیستی تحصیلی(awbq) تومینن-سوینی و همکاران(2012)، فرم کوتاه مقیاس شفقت‌ به خود(sf-scs) ریس و همکاران(2011)، پرسشنامه شادکامی آکسفورد (ohq) هیل و آرگیل)2002) و پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی(aseq) جینگز و مورگان(1999) پاسخ دادند. از بین آنها به این منظور تعداد 74 نفر دانش‌آموز با بهزیستی تحصیلی پایین و 87 نفر با بهزیستی تحصیلی بالا شناسایی شدند. برای تحلیل داده‌ها از تحلیل تمایزی و همچنین نرم‌افزار نسخه 26 استفاده شد. نتایج نشان داد که با کمک شفقت به خود، شادکامی و خودکارآمدی تحصیلی می‌توان بهزیستی تحصیلی را پیش‌بینی کرد و تحلیل تمایزی توانست با 90.1 درصد دانش‌آموزان را به دو گروه با بهزیستی بالا و پایین طبقه‏بندی نماید. می‏توان نتیجه‏گیری کرد متغیرهای همچون شفقت به خود، شادکامی و خودکارآمدی تحصیلی بر بهزیستی تحصیلی تاثیرگذار است. پیشنهاد میشود مشاوران تحصیلی در ارائه راهکارهای افزایش بهزیستی تحصیلی در دانش‌آموزان به نقش متغیرهایی مانند شفقت به خود، شادکامی و خودکارآمدی تحصیلی توجه بیشتری کنند.

the discrimination forecast of academic well-being based on self-compassion, happiness and academic self-efficacy

the purpose of this study was to discriminate the forecast of academic well-being based on self-compassion, happiness, and academic self-efficacy. the research approach had a practical aim and correlational data collecting. the statistical population of the research was all students of high school in tehran city in the academic year of 2021-2022. the sample size is 443 people based on morgan's table by multi-stage cluster sampling method and they were asked to academic well-being questionnaire (awbq) of tuominen-soini et al (2012), short form of the self‐compassion scale (sf-scs) of raes and et al (2011), oxford happiness questionnaire (ohq) of hills and argyle (2002) and academic self-efficacy questionnaire (aseq) of jinks and morgan (1999). for this purpose, 74 students with low academic well-being and 87 students with high academic well-being were selected and discriminant analysis and spss-26 software were used for analyzing data. the results of the analysis showed that self-compassion, happiness, and academic self-efficacy can help academic well-being, and function discriminant analysis assigned 90/1 percent of the students with high and low academic well-being. some factors, including self-compassion, happiness, and academic self-efficacy were found to affect academic well-being. it is recommended that educational consultants pay more attention to self-compassion, happiness, and academic self-efficacy in improving the academic well-being of students.