مقایسه‌ی تاثیر آموزش بازی‌های حرکتی موزون و بازی‌درمانی مبتنی بر رابطه‌ی والد-کودک بر خودتنظیمی هیجانی و اضطراب جدایی دانش‌آموزان پایه‌ی اول

اختلال اضطراب جدایی شایع‌ترین اختلال اضطرابی دوران کودکی است، بنابراین پژوهش حاضر با هدف بررسی مقایسه‌ی تاثیر آموزش بازی‌های حرکتی موزون و بازی‌درمانی مبتنی بر رابطه‌ی والد-کودک بر خودتنظیمی هیجانی و اضطراب جدایی دانش‌آموزان پایه‌ی اول شهر ملایر انجام شد. این پژوهش از نوع آزمایش‌های میدانی با طرح پیش‌آزمون_ پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعه‌ی آماری این پژوهش تمامی دانش‌آموزان پایه‌ی اول ابتدایی شهرستان ملایر در سال‌تحصیلی1402-1401 بودند، که با روش نمونه‌گیری هدفمند از میان مدارس ابتدایی سطح شهر با استفاده از پرسشنامه‌ی غربالگری اختلال اضطراب جدایی، پرسشنامه‌ی خودتنظیمی هیجانی و انجام مصاحبه بالینی ساختاریافته انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه مداخله و یک گروه گواه گمارش شدند. دو نوع مداخله‌ی بازی درمانی اجرا و در نهایت داده‌های پس‌آزمون یک هفته بعد از انجام مداخلات جمع‌آوری شد. به طورکلی، نتایج حاصل نشان ‌داد که هر دو مداخله‌ی بازی درمانی بر کاهش علائم اضطراب جدایی و افزایش خودتنظیمی هیجانی در دانش‌آموزان اثر معناداری دارند(p<0.05). اما مداخله‌ی بازی‌درمانی مبتنی بر رابطه‌ی والد-کودک نسبت به آموزش بازی‌های حرکتی موزون در کاهش علائم اضطراب جدایی موثرتر بود. بنابراین پیشنهاد می‌شود تا تکنیک‌های بازی‌درمانی به مشاوران و معلمان مدارس ابتدایی و همچنین مربیان پیش‌دبستانی آموزش داده شود تا بتوانند در مواجهه با کودکان مضطرب کلاس خود از آن استفاده کنند.

comparison of the effect of teaching rhythmic movement games and play therapy based on parent-child relationship on emotional self-regulation and separation anxiety of students

separation anxiety disorder is the most common childhood anxiety disorder, so the present study was conducted with the aim of comparing the effect of teaching rhythmic movement games and play therapy based on parent-child relationship on emotional self-regulation and separation anxiety of first grade students in malayer city. this research was a type of field experiments with a pre-test-post-test design with a control group. the statistical population of this research was all the students of the first grade of primary school in melair city in the academic year of 1402-1401, who were randomly selected by purposeful sampling from among the primary schools of the city using the separation anxiety disorder screening questionnaire, the emotional self-regulation questionnaire and conducting a structured clinical interview. they were assigned to two intervention groups and one control group. two types of play therapy interventions were implemented and finally the post-test data were collected one week after the interventions. in general, the results showed that both play therapy interventions have a significant effect on reducing separation anxiety symptoms and increasing emotional self-regulation in students (p>0.05). but the play therapy intervention based on the parent-child relationship was more effective in reducing the symptoms of separation anxiety than teaching rhythmic movement games. therefore, it is suggested that play therapy techniques be taught to counselors and teachers of elementary schools as well as preschool teachers so that they can use it in dealing with anxious children in their classes.