طراحی مدل توسعه تامین‌کنندگان به منظور گذار از روش برونسپاری به اتحاد راهبردی

رایج‌ترین روش همکاری از گذشته تا کنون برونسپاری بوده است. مسائل مهمی مانند افزایش رقابت، محدودیت منابع، پیچیدگی‌های فناورانه، عدم اطمینان به آینده و افزایش هزینه‌ها باعث گردیده که سازمان‌ها در الگوی مدیریتی خود تجدیدنظر کرده و به راهبردهای جدیدی روی آورند. در چنین شرایطی اتحادهای راهبردی می‌توانند در روابط همکاری، جایگزین برونسپاری شوند. هدف از این مقاله نخست طراحی مدلی به منظور ارزیابی وضعیت فعلی یک برونسپاری و سپس بررسی امکان توسعه آن به یک اتحاد راهبردی است. برای این منظور در این پژوهش با مطالعه ادبیات موضوع، نمونه‌های اتحادهای راهبردی مطالعه شده و همچنین با استفاده از مصاحبه با خبرگان، فهرستی از معیارهای موثر بر شکل‌گیری اتحاد راهبردی تهیه و در ابعاد 6 گانه‌ای دسته‌بندی گردیده است. پس از آن با استفاده از روش نسبت روایی محتوا، معیارهای غیرضروری در این فهرست شناسایی شد. در گام بعد با بکارگیری روش تحلیل پوششی داده‌های فازی بدون ورودی صریح، بهترین ترکیب از وزن‌ها برای معیاری ضروری بدست آمد و با مشخص نمودن حداقل امتیازات لازم برای شکل‌گیری یک اتحاد راهبردی به ازای هر کدام از این معیارها، امکان مقایسه وضعیت فعلی پیمانکار با حداقل‌های لازم برای شکل‌گیری یک اتحاد راهبردی میسر گردید. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که سازمان‌ها می‌توانند از طریق این مقایسه معیارهایی که پیمانکاران برای تبدیل شدن به یک متحد راهبردی در آن‌ها ضعف دارند را شناسایی نموده و نسبت به برنامه‌ریزی جهت بهبود این معیارها و در نتیجه توفیق در توسعه متحدین راهبردی اقدام نماید.

designing a supplier development model in order to transition from outsourcing to strategic alliance

outsourcing has been the most common method of cooperation. today، issues such as increased competition، limited resources، technological complications، uncertainty about the future and increased costs have caused organizations to reconsider their management model and turn to new strategies. in such a situation، strategic alliances can replace outsourcing. the purpose of this article is to design a model to evaluate the current state of an outsourcing and to investigate the possibility of developing it into a strategic alliance. for this purpose، in this research، by studying the literature on the subject، examining examples of strategic alliances and also interviewing experts، a list of effective criteria on the formation of a strategic alliance was prepared and categorized into 6 dimensions. then، using the content validity ratio method، unnecessary criteria were identified in this list. after that، using fuzzy data envelopment analysis without explicit input method، the best combination of weights for essential criteria was obtained. in the next step، by specifying the minimum values for the formation of a strategic alliance for each of the criteria and dimensions of the model، it is possible to compare the current state of the contractor with the minimum value necessary for the formation of a strategic alliance. results indicates that through this comparison، organizations can identify their weak points in order to become a strategic ally and plan to improve these criteria and، as a result، succeed in developing strategic allies.