نقد مشروعیت سلطنت حکام صفوی با تاکید بر مناسبات شاه‌طهماسب و محقق کرکی

در فقه سیاسی شیعه مشروعیت حکومت جایگاه اساسی دارد. مشروعیت یا عدم مشروعیت حکومت‌های گذشته در شکل‌دهی فقه سیاسی تشیع بسیار مهم است. بنابراین هدف از این مقاله نقد مشروعیت حکومت صفویه و نظریه سلطنت شیعه است. آیا حکومت صفویه در مناسبات محقق کرکی با شاه‌طهماسب مشروعیت داشته است یا خیر؟ برای پاسخ به این مسئله از روش تحلیل محتوا استفاده شده است. در این تحقیق با بیان استدلال مشروعیت حکومت صفویه در مناسبات محقق کرکی با شاه‌طهماسب، به ‌نقد آن پرداخته و باتوجه‌به مبانی نظری محقق کرکی ثابت شده که محقق کرکی حکومت شاه‌طهماسب را جائر و طاغوت می‌د‌اند. همچنین سیره عملی ایشان در مناسبات با شاه‌طهماسب باتوجه‌به اینکه اذنی از محقق کرکی در مشروعیت شاه‌طهماسب صادر نشده و همچنین عصر حیات محقق در دوره فسق شاه‌طهماسب بوده است، نمی تواند دلیلی بر مشروعیت حکومت شاه‌طهماسب باشد.

criticism of the legitimacy of the safavid rulers' monarchy with an emphasis on the relations between shah tahmaseb and mohaqqiq karaki

in shiite political jurisprudence, the legitimacy of the government has a fundamental position. the legitimacy or illegitimacy of past governments is very important in shaping shiite political jurisprudence. therefore, the purpose of this article is to criticize the legitimacy of the safavid government and the theory of shiite monarchy: did the safavid government have legitimacy in mohaqqiq karaki’s relations with shah tahmaseb or not? the content analysis method has been used to answer this question. in this study, by stating the argument of the legitimacy of the safavid government in mohaqiq karaki’s relations with shah tahmaseb, it has been criticized and, considering mohaqqiq karaki’s theoretical foundations, it has been proven that karaki considers the government of shah tahmaseb to be tyrannical and tyrant. also, his practical conduct in relations with shah tahmaseb cannot be taken as a proof forr the legitimacy of the shah’s rule, considering that there was no authorization from karaki regarding the legitimacy of the shah and also that mohaqiq’s era was during the period of shah tahmaseb’s corruption.