بررسی عوامل موثر بر روش تخصیص منابع آموزش عالی در ایران

هدف پژوهش حاضر شناسایی عوامل موثر بر الگوی تخصیص منابع آموزش‌عالی در ایران است. برای این منظور شاخص‌های کلیدی تخصیص منابع آموزش‌عالی در سه گروه مولفه‌های سیاسی، عملکردی و رویکردی طبقه‌بندی شدند. پرسش‌نامه‌ی طراحی شده بر مبنای شاخص‌های موثر بر الگوی تخصیص ‌منابع، میان مدیران و کارشناسان ‌ارشد دانشگاه‌ها و سازمان برنامه و بودجه‌ی کشور، توزیع و داده‌های مورد نیاز برای بررسی و تحلیل شاخص‌های تخصیص منابع در وضعیت موجود و بهینه گردآوری شد. روش پژوهش به‌لحاظ نحوه‌ی گردآوری اطلاعات از نوع آمیخته (کمی و کیفی) می‌باشد. براساس یافته‌های پژوهش، ایجاد تغییر و ارتقای الگوی تخصیص‌ منابع‌ آموزش‌ عالی، مستلزم توجه بیشتر و عمیق‌تر به مولفه عملکردی و در نظر گرفتن اهمیت مولفه رویکردی است. نتایج آزمون فرضیه‌ها در وضعیت موجود نشان می‌دهد، الگوی تخصیص منابع به دانشگاه‌ها تحت تاثیر مولفه‌ها‌ی عملکردی و سیاسی قرار دارد در صورتی که در وضعیت بهینه الگوی تخصیص منابع آموزش‌عالی تحت تاثیر مولفه‌های عملکردی و رویکردی قرار می‌گیرد و مولفه سیاسی بر الگوی تخصیص منابع آموزش ‌عالی تاثیری ندارد.براساس یافته‌های پژوهش، مهم‌ترین شاخص‌های موثر بر الگوی تخصیص منابع آموزش عالی به شرح ذیل شناسایی شدند: تحقق اهداف آموزشی برنامه‌ی راهبردی دانشگاه، تحقق اهداف پژوهشی برنامه راهبردی دانشگاه، اثربخشی فعالیت‌های آموزشی، هزینه‌یابی بر مبنای فعالیت در دانشگاه، منزلت و اعتبار دانشگاه، فرآیند مدیریت اثربخش و شفاف در دانشگاه‌ها، قابلیت پیش‌بینی روش و پارامترهای مورد استفاده تخصیص منابع و هم‌چنین شفافیت، عدالت و کارآمدی تخصیص منابع.