بررسی رابطه مولفه‌های مدارس یادگیرنده با نوآوری شغلی معلمان و کیفیت فعالیت‌های آموزشی و پرورشی

هدف از این پژوهش، بررسی رابطه بین مولفه‌های مدارس یادگیرنده با نوآوری شغلی معلمان و کیفیت فعالیت‌های آموزشی و پرورشی بود. روش پژوهش توصیفی-همبستگی می‌باشد. جامعه آماری شامل کلیه معلمان مدارس ابتدایی استان همدان (6346) بوده و حجم نمونه براساس فرمول کوکران به تعداد 362 آزمودنی تعیین گردید. نمونه‌گیری با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای نسبی انجام شد. جهت جمع‌آوری داده‌ها از سه پرسشنامه شامل مدارس یادگیرنده پارک (2006)، نوآوری شغلی اتلای و اکیف (1982) و کیفیت فعالیت‌های آموزشی و پرورشی مدارس سنجری و همکاران (1385) استفاده گردید. برای سنجش میزان پایایی پرسشنامه‌ها از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد، و به ترتیب 92/0 ، 78/0 و 84/0 برآورد گردید. یافته‌ها نشان داد که وضعیت مولفه‌های مدارس یادگیرنده، نوآوری شغلی معلمان و کیفیت فعالیت‌های آموزشی و پرورشی بالاتر از سطح متوسط بود. به‌علاوه، بین مولفه‌های مدارس یادگیرنده با نوآوری شغلی معلمان و کیفیت فعالیت‌های آموزشی و پرورشی رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد. نتایج تحلیل رگرسیون بیانگر آن بود که مولفه‌ی سرآمدی شخصی در پیش‌بینی نوآوری شغلی معلمان موثر است، و ابعاد سرآمدی شخصی، الگوهای ذهنی، چشم‌انداز مشترک و یادگیری تیمی بیشترین تاثیر را در پیش‌بینی کیفیت فعالیت‌های آموزشی و پرورشی دارند.