مفهوم‏سازی فرایند تسهیم دانش بین اعضای هیات‏علمی در محیط‏های دانشگاهی: نظریه‌ای داده بنیاد

هدف پژوهش حاضر نظریه‏پردازی در ارتباط با فرایند تسهیم دانش بین اعضای هیات علمی در محیط‏های دانشگاهی است. به این منظور با استفاده از راهبرد پژوهشی نظریه‏پردازی داده بنیاد، ضمن مصاحبه فردی با 16 نفر از اعضای هیات علمی، تجارب اعضای هیات ‏علمی در ارتباط با فرایند تسهیم دانش با رویکردی کیفی و استقرایی مورد مطالعه قرار گرفت و با استفاده از طرح نظام‏مند، با پشت سر گذاشتن مراحل مختلف مفهوم‏پردازی، نظریه‏ای در این زمینه تکوین یافت. نتایج تحلیل داده‌ها در طی سه مرحله، کدگذاری باز، محوری و انتخابی حاکی از 9 مقوله اصلی بود که مقاله حاضر یافته‏های مطالعه را در قالب مدل پارادایمی شامل: شرایط ‏علّی (انگیزه‌های درونی و بیرونی)؛ مقوله کانونی (تمایل اعضای هیات ‏علمی به تسهیم غیرمستقیم دانش با همکاران)؛ راهبردها / تعاملات تسهیم دانش (فردی، نوشتاری و شبکه‏ساز)؛ زمینه یا بستر (بستر درون فردی، بستر سازمانی)؛ شرایط مداخله‌گر (نگاه به دانش‏آفرینی دانشگاهی) و ره‏آورد (پیامد فردی و گفتمان‏زایی بین‏نسلی و بین‏رشته‏ای) و روابط بین ابعاد مختلف آن را در محیط‏های دانشگاهی، تحلیل می‌نمایند.