اعتماد رسانه‌ای شده به علم: بازاندیشی نقش ارتباطات علم به عنوان ارتباطات واسطه‌ای در اعتماد به علم

اعتماد به علم، به دلیل واسطه‌ای بودن ارتباط عموم با علم همیشه تحت تاثیر ارتباطات‌علم بوده است. دگرگونی‌های رسانه‌های جدید در دهه‌های اخیر،فضای ارتباطات‌علم را تا جایی دچار تغییرات بنیادی کرده است که در ادبیات پژوهش از آن با عنوان ارتباطات‌علم نسل‌دوم سخن گفته می‌شود. از آنجایی که این تغییر می‌تواند پیامدهای مهمی در اعتماد به علم برای کنشگران جامعه علمی و مردم داشته باشد شناخت ابعاد آن اهمیت می‌یابد. لذا این مقاله مروری روایتی به دنبال پاسخ به این سوال است که «اعتماد‌رسانه‌ای شده به علم در زیست‌بوم جدید ارتباطات‌علم چه تغییری می‌کند؟». بدین منظور 118 منبع از پایگاه‌های معتبربین‌المللی مورد بررسی اولیه قرارگرفت که پس از حذف 78 مقاله به دلیل نامرتبط بودن چکیده و متن به سوال پژوهش، 40 منبع مرتبط برای بررسی نهایی در نظر گرفته شد. یافته‌های این پژوهش از مرور روندهای نظری و تجربی این حوزه نشان می‌دهد «میانجی‌گری جدید ارتباطات‌علم در اعتماد عموم به علم» تحت تاثیر«هم‌زیستی ارتباطات‌علم نسل اول و دوم و پیوستاری از مدل‌های غالب ارتباطات‌علم» قرار دارد که در مدل مفهومی ارائّه شده نشان داده شده است. این تغییرات همچنین به چالش‌های جدیدی مشتمل بر«فروپاشی زمینه، افزایش اخبارجعلی و انکار‌علم، فشار‌قطبی‌شدن، فیلترهای‌مشارکتی،سوگیری‌تایید واتاق‌های‌پژواک» دراعتماد عموم به علم منجرشده است.

mediated trust in science: revisiting the role of science communication as intermediary communication in trust in science

trust in science is an indispensable condition for its crucial role in society. in an environment where the relationship between the scientific community and the general public has traditionally been mediated by the media، trust in science has always been influenced by this mediation. recent shifts in media landscapes have fundamentally altered the space of science communication، giving rise to a new type of science communication as science communication 2.0. since these changes can have significant implications for stakeholders in the scientific community and society، understanding its dimensions becomes crucial. therefore، this article seeks to answer the question، how does mediated trust in science change in the new ecology of science communication in an emerging digital society? in response to this question، we delve into the explanation of the new mediation in trust in science due to the coexistence of dominant models of science communication and science communication 1.0 and 2.0، proposing a conceptual model to elucidate the role of science communication in mediated trust in science in the new ecology. finally، we will address the content collapse، polarization push، collaborative filtering، confirmation bias، and echo chambers as new challenges that mediated trust in science faces in this new environment.