اثربخشی مواجهه درمانی روایتی بر تنظیم شناختی هیجان و خودکارآمدی تحصیلی در دانش آموزان قربانی خشونت خانگی

هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی مواجهه درمانی روایتی بر تنظیم شناختی هیجان و خودکارآمدی تحصیلی در دانش آموزان قربانی خشونت خانگی بود.مواد و روش ها:  بدین منظور در یک روش تجربی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل، 28 نفر دانش آموز سنین12 تا 15 سال که به دلیل فقدان صلاحیت اخلاقی والدین تحت پوشش سازمان های غیردولتی حمایت از کودکان و نوجوانان بودند و براساس پرسشنامه های تنظیم شناختی هیجان گارنفسکی و کرایج(2006) و خودکارآمدی تحصیلی جینکز و مورگان(1999) دچار بی نظمی هیجانی و ضعف در احساس خودکارآمدی تحصیلی تشخیص داده شده بودند به شیوه در دسترس و داوطلبانه انتخاب شدند. این افراد به صورت تصادفی در دو گروه کنترل و آزمایش 14 نفره گمارده شدند. گروه آزمایش به مدت 8 جلسه تحت مداخله مواجهه درمانی روایتی قرار گرفتند و گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکردند. هردو گروه قبل و بعد از مداخله پرسشنامه ها را تکمیل کردند. داده ها با استفاده از تحلیل کواریانس یکطرفه پردازش شدند.یافته ها: نتایج نشان داد که مواجهه درمانی روایتی بر بهبود تنظیم شناختی هیجان(f=18.15 و p=0,001) و افزایش احساس خودکارآمدی تحصیلی(f=7,63 و p=0,001) در نمونه پژوهش تاثیر معناداری دارد.نتیجه گیری: بر این اساس می توان نتیجه گرفت که مواجهه درمانی روایتی روشی موثر در تنظیم شناختی هیجان و نیز افزایش احساس خودکارآمدی تحصیلی در دانش اموزان قربانی خشونت خانگی است.

the effectiveness of narrative exposure therapy on cognitive emotion regulation and academic self efficacy in students who are victims of domestic violence

objective: the aim of the present study was to investigate the effectiveness of narrative exposure therapy on cognitive emotion regulation and academic self efficacy in students who are victims of domestic violence.materials and methods:  in an experimental method with a pre test post test design with a control group, 28 students aged 12 to 15 years who were covered by non governmental organizations supporting children and adolescents due to the lack of moral competence of their parents and based on a questionnaire garnevsky kraiij(2006) cognitive regulation of emotion and academic self efficacy ofjinkz morgan(1999), who were diagnosed with emotional disorder and weak feeling of academic self efficacy, were selected in an available and voluntary manner. these people were randomly assigned to two control and experimental groups of 14 people. the experimental group underwent narrative exposure therapy intervention for 8 sessions, and the control group did not receive any intervention. both groups completed the questionnaires before and after the intervention. data were processed using one way analysis of covariance.results: the findings showed that narrative exposure therapy has a significant effect on improving emotion regulation (f=18.15 and p=0.001) and increasing academic self efficacy (f=7.63 and p=0.001) in the research sample.conclusion: based on this, it can be concluded that narrative exposure therapy is an effective method in the cognitive regulation of emotion as well as increasing the sense of academic self efficacy in students who are victims of domestic violence.