زیست‌بوم مشاوره سیاستی در ایران؛ از گونه‌شناسی نهادی تا حکمرانی همکارانه

از جمله چالشهای نظام حکمرانی در ایران، میتوان به کژکارکردی های تصمیم سازی و فقدان نظام یکپارچه مشاوره سیاستی اشاره کرد. هر چند مجموعه هایی در کشور به صورت پراکنده و جزیره ای مشغول به کنشگری در عرصه مشاوره سیاستی هستند، اما آنچه برای حکمرانان ضروری به نظر میرسد شناخت دقیق مختصات نظام مشاوره سیاستی در کشور و ابعاد مختلف آن در راستای بهره گیری حداکثری از کنشگران این حوزه در یک محیط همکارانه و تعاملی و زیست بومی میباشد. بر همین اساس هدف پژوهش حاضر « شناسایی زیست بوم مشاوره سیاستی در ایران شامل گونه شناسی، انواع کنشگران و بازیگران و ارائه پیشنهاداتی در راستای شکل گیری حکمرانی همکارانه در کنشگران با هدف ارتقای کارکردهای نظام مشاوره سیاستی در ایران » میباشد و سوال پژوهش این است که «مختصات نهادی زیست بوم مشاوره سیاستی در ایران چیست و چه پیشنهاداتی در راستای شکل گیری حکمرانی همکارانه در این زیست بوم میتوان ارائه داد؟». روش پژوهش مبتنی بر مطالعه اسنادی و موردکاوی بوده و در بخش یافته های پژوهش انواع کنشگران مشاوره سیاستی در ایران در قالب کنشگران حاکمیتی، کنشگران دستگاهی ، کنشگران دفاعی امنیتی، کنشگران اجتماعی، کنشگران بخش خصوصی، کنشگران حوزوی، کنشگران دانشگاهی، کنشگران نوآور حکمرانی شناسایی شده است. همچنین و در زمینه فرآیندهای اصلی مشاوره سیاستی در این مراکز شامل موارد تصمیم گیری و دستورکارگذاری سیاستی، تسهیل گریاجتماعی سازی و شتابدهی سیاستی، ایده پردازی سیاستی، خلق و تولید دانش سیاستی، نوآوری سیاستی و اثربخشی سیاستی احصا گردیده است.

policy advisory ecosystem in iran; from institutional typology to cooperative governance

among the challenges of the governance system in iran, we can point to the dysfunctions of decision-making and the lack of an integrated policy advisory system. although groups in the country are sporadically engaged in policy advisory but what is necessary is to know the capacity of the policy advisory system in the country in a cooperative and interactive environment. based on this, the aim of this study is: identifying the ecosystem of policy advisory in iran includes typology, types of actors and providing suggestions for collaborative governance among actors with the aim of improving the functions of the policy advisory system in iran. the research question is: what are the institutional capacity of the policy advisory ecosystem in iran and what suggestions can be made for the formation of collaborative governance in this ecosystem?. the research method is based on a case study and in the findings section: types of policy advisory actors in iran in the form of government actors, institutional actors, defense and security actors, social actors, private sector actors, howzeh actors, academic actors and innovative governance centers have been identified. also, the main processes of this centers including policy agenda setting and decision-making, policy socialization and acceleration, policy ideation, policy knowledge creation, policy innovation and policy effectiveness have been identified.