ارائه چارچوبی برای ارتقای هماهنگی میان شوراهای اداری و هیات وزیران در ایران

نظامهای سیاستگذاری برای مواجهه با مسائل فرابخشی که حل آنها مستلزم هماهنگی میان بازیگران مختلف است، از سازوکارهای مختلفی استفاده می‌کنند. یکی از این راهکاها، ایجاد نهادهای فرابخشی تخصصی متشکل از وزارتخانه‌ها و سازمانهای عمومی است. کارکرد اصلی این نهادها؛ ایجاد هماهنگی، انسجام و یکپارچگی سیاستی است. در نظام سیاستگذاری جمهوری اسلامی ایران نیز نهادهای فرابخشی از جمله در سطوح اجرایی در داخل تشکیلات دولت – شوراهای اداری- ایجاد شده‌ که هدف از تشکیل آنها برقراری هماهنگی و برنامه‌ریزی در زمینه تخصصی مربوطه بوده است. بررسی وضعیت موجود نشان از تداخل وظایف و موازی‌کاری این شوراها با هیات وزیران و وزارتخانه‌های مختلف داشته که این امر خود مسبب مسائل دیگر شده است. این پژوهش به دنبال تبیین دلایل رخ‌دادن این مسئله و ارائه چارچوبی جامع برای ارتقای هماهنگی میان شوراهای اداری و هیات وزیران در ایران است. بدین منظور با استفاده از راهبرد پژوهش کیفی اکتشافی و با مصاحبه با ذی‌نفعان مرتبط، مقولات محوری و 7 مقوله یکپارچه‌ساز استخراج شده و بر این مبنا چارچوب پیشنهادی پژوهش تدوین شده است. بر اساس مقولات استخراج شده در این پژوهش؛ چارچوب ارتقای هماهنگی میان شوراهای اداری و هیات وزیران، چهار سطح را در برمی‌گیرد. در سطح اول بر صلاحیت‌ها و سیاستهای مرتبط با وظایف هیات وزیران و در سطح دوم بر رابطه شوراهای اداری و دولت تاکید شده است. سطح سوم به رابطه شوراهای اداری و دستگاههای اجرایی خصوصاً وزارتخانه‌ها ارتباط داشته و در سطح چهارم زیرساخت‌های اداری و پشتیبانی اجرای الگوی سیاستی تبیین می‌شود.

proposing a framework for promoting coordination between administrative councils and the cabinet in iran

policy systems use different mechanisms to deal with cross-sectoral issues that require coordination between different actors. one of these solutions is the creation of specialized trans-sectoral institutions consisting of ministries and public organizations. the main function of these institutions; creating coordination, coherence and integration is a policy. in the policy system of the islamic republic of iran, trans-sectoral institutions have been established, including at the executive levels within government organizations - administrative councils - whose purpose was to establish coordination and planning in the relevant specialized field. examining the current situation has shown that the duties of these councils overlap and work in parallel with the board of ministers and various ministries, which has caused other problems. this research seeks to explain the reasons for this problem and provide a comprehensive framework for promoting coordination between administrative councils and the cabinet in iran. for this purpose, by using the exploratory qualitative research strategy and by interviewing the relevant stakeholders, central categories and 7 unifying categories were extracted and based on this, the proposed research framework was developed.. at the first level, the competences and policies related to the duties of the board of ministers are emphasized, and at the second level, the relationship between administrative councils and the government is emphasized. the third level is related to the relationship between administrative councils and executive bodies, especially ministries, and the fourth level explains the administrative infrastructure and support for the implementation of the policy model.