اثر تداخل عمل عصاره هیدروالکلی ریزوم گیاه زنجبیل (Zingiber officinale) و سیستم نیتریک اکسید بر فعالیت مکانیکی نای ایزوله موش صحرایی نر

زمینه و هدف: زنجبیل گیاهی است که اززمان های قدیم به عنوان شل کننده برونش استفاده می­شده است. هدفاین پژوهش بررسی اثر عصاره هیدروالکلی زنجبیل بر فعالیت مکانیکی نای ایزوله و برهمکنش آن با سیستم نیتریک اکسید می باشد. مواد و روش­ها: 15 سر موش صحرایی نر بالغپس از تطابق با محیط به مدت یک هفته با تزریق داخل صفاقی پنتوباربیتال سدیمبیهوش شدند، نای آنها جدا و به قطعات 3 میلی متری تقسیم شد. سپس حلقه­های نایایزوله به دو گروه کنترل و آزمایش تقسیم شدند و درحمام بافتی حاوی محلول کربس قرارگرفتند. فعالیت مکانیکی هر کدام از گروه ها به وسیله سیستم پاورلبثبت شد.پس از ایجاد شرایط پایه، به گروه تیمار عصاره هیدروالکلی زنجبیلبا دوز mg/ml3/0 و بهگروه کنترل نیز در شرایط یکسان، اتانول 70 درصد به عنوان حلال اضافه گشت. سپس پاسخ مکانیکی هر کداماز گروه­ها در حضورl-name ثبت شد. داده ها بااستفاده از روش آماری paired sample t- test مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفتند.  نتایج: نتایج کاهش معنی داری درفعالیت مکانیکی حلقه­هایی که در معرض زنجبیل بودند را نشان داد که بعد از به کاربردن l-name در مقایسه با گروه­کنترل تغییری صورت نگرفت.نتیجه گیری: می­توان چنین نتیجه گیریکرد که زنجبیل یک اثر مهاری بر فعالیت مکانیکی نای داشته که این اثر احتمالا مستقلاز سیستم نیتریک اکسید است.