بررسی اثرات محافظتی ویتامین D بر دیابت

ویتامین d اثرات مستقیم(به واسطه‌ی فعالسازی گیرنده‌های ویتامین d) یا غیرمستقیم (به واسطه‌ی تنظیم هوموستئاز کلسیم) بر مکانیسم‌هایمختلف مرتبط با آسیب‌زایی هر دو نوع دیابت مانند اختلال در عملکرد سلول بتایپانکراس، اختلال در عمل انسولین و التهاب سیستمیک بر جای می‌گذارد. نشان داده شدهاست که مکمل‌یاری ویتامین d در بارداری ونوزادی با کاهش خطر دیابت نوع 1 ارتباط دارد. در مطالعات بر روی موش های غیر چاقدیابتیک، دوزهای فارماکولوژیک ویتامین d شروع دیابت را به تاخیر می اندازد. ارتباط مستقیم بین ویتامین d و خطر دیابت نوع 2 هنوز به درستی اثبات نشده است، اما هنوزسوالات بسیاری همچون میزان غلظتی از ویتامین d که برای هموستاز گلوکز بهینه است و چه مدتی پیگیری برای درک اثرویتامین d بر ترشح و حساسیت به انسولینضروری است، بطور کامل پاسخ داده نشده اند. استفاده از 1,25(oh)2d3 برای جلوگیری یا درمان دیابت بهواسطه‌ی اثرات هایپرکلسمیک و باز گردش استخوان آن محدود شده است ولی از دیگرسو اثراتحفاظتی فقط در پاسخ به دوزهای بیشتر از سطوح فیزیولوژیک مشاهده شده است. در هرصورت، درک بهتر نقش ویتامین d می‌تواند موجبگسترش استراتژی های پیشگیرانه هر دو نوع دیابت گردد.