نقش مسیر پیام دهی درون سلولی Wnt/β-catenin در القاء و باز برنامه نویسی سلول های زاینده بدوی رت به سلول های بنیادی پرتوان

سلول­های زاینده­ی بدوی(pgcs)،پیش سازهای تک توان گامت­ها هستند. pgcsها می­توانند درشرایط آزمایشگاه، به نوعی از سلول­های بنیادی پرتوان تبدیل شوند که اصطلاحا بهآنها سلول­های زاینده­ی جنینی اطلاق می­شود. pgcsها همچنین می­توانند چنین پرتوانی را در بدن موجود زنده،کسب نموده و تشکیل تومورهای سرطانی نمایند. تحت شرایط کشت اختصاصی، pgcها می­توانند به سلول­های زاینده­ی جنینی(egc)،باز برنامه نویسی شوند که قادرند مارکرهای کلیدیپرتوانی مانند pou5f1(oct4)، sox2 و nanog را بیان کنند. یک روش برای استخراج سلول­هایegc، دستکاریمسیرهای پیام دهی درون سلولی است که در القای پرتوانی، ایفای نقش می­کنند. مسیرپیام دهی wnt/β-catenin،نقش­های بسیاری در فرآیندهای مختلف سلولی همچون تکثیر، تمایز، مهاجرت، زنده مانی،آپوپتوز و پرتوانی، ایفا می­کند. برای القای پرتوانی و بازبرنامه نویسی pgcها به سلول­های زاینده­ی جنینی، مسیرپیام دهی wnt/β-cateninباید فعال گردد که استفاده از ریز مولکول­ها یکی از روش­های رسیدنبه این هدف است. گلیکوژن سنتاز کیناز 3 (gsk3)، یکی از مهمترینمولکول­های مسیر مرکزی wnt است که مهار آن با ریز مولکول chir99021،می­تواند موجب فعال شدن این مسیر شود اما جهت بازبرنامه نویسی pgcها به سلول­هایزاینده­ی جنینی، کافی نیست. برای دستیابی به راندمان بالا، همزمان با فعال سازیمسیر مرکزی wnt، مسیر پیام دهی mapkنیز باید با استفاده از ریزمولکول­هاییهمانند pd0325901مهار شود. بنابراین، فعالکردن مسیر مرکزی wntو مهار همزمان مسیر mapk، می­تواند منجربه القای پرتوانی در pgcهای رت شده و آنهارا به سلول­های زاینده­ی جنینی، باز برنامه نویسی کند.