مشکلات احتمالی استخراج استئوبلاست‌های دهانی جدا شده از پریوست و استخوان آلوئول در سگ

زمینه و هدف: ضایعات استخوان فکی، مشکلات زیادی را در جراحی‌های فک و صورت ایجاد کرده است. برای غلبه بر مشکلات پیوند استخوان خودی، مهندسی بافت از سلول‌های فرد همراه با داربستهای صناعی استفاده می‌کند. هدف این مطالعه بررسی مشکلات احتمالی استخراج استئوبلاستها از پریوست فکی و استخوان آلوئول و مقایسه کمی آن در صورت استخراج بود.مواد و روش‌ها: قطعات استخوان و پریوست از 4 سگ ابتدا از ناحیه استخوان بین دندانی و رترومولر تهیه شدند که به دلیل عدم رشد سلولی در نمونه‌گیری مجدد استخوان از ریج بی‌دندانی و پریوست از استخوان باکال فک پایین تهیه شد. به علت عدم استخراج سلول در مرحله بعد از ناحیه باکالی دندانهای پرمولر فک بالا نمونه‌ها جدا شده و در محیط کشت اختصاصی قرار گرفتند. با این روش نمونه‌برداری پس از دو هفته که سلول‌های پریوست تقریباً 80 درصد کف پلیت را پر کردند پاساژ داده شدند.نتایج: با وجود رشد خوب سلول‌های نمونه پریوست هر 4 سگ در p0 با گذشت 1 هفته از پاساژ اول رشد سلول‌ها متوقف و سلول‌ها به مرور دچار پیری شدند.نتیجه‌گیری: مشکل اساسی در رابطه با کشت سلولی، پیر شدن یا de-differentiation آنهاست که در نتیجه آن سلول‌ها توانایی خود را برای تکثیر از دست می-دهند. از عوامل احتمالی عدم موفقیت در کشت سلولی، آسیب حرارتی سلول‌ها، آلودگی محیط کشت با سلول‌های فیبروبلاست، عدم هماهنگی محتویات محیط کشت با نیازهای تغذیه‌ای سلول، آسیب ناشی از آنزیم‌های مورد استفاده جهت پاساژ سلول‌ها و سن بالای دهنده‌ها را می‌توان عنوان کرد.