مقایسه دز جذبی ریه و شاخص های انطباق و همگنی تومور سینه در بیماران مستکتومی شده با استفاده از میدانهای فوتونی و الکترونی

زمینه و هدف: هدف از پژوهش حاضر، امکانسنجی استفاده از الکترون تراپی بهعنوان درمان اصلی سرطان سینه مستکتومی شده و تعیین میزان دز جذبیریه و شاخصهای همگنی و انطباق بافت تومورال در تکنیک موردنظر و مقایسه آنها با روش مرسوم استفاده از میدانهای فوتونی با چیدمان تانژانسیل است.مواد و روشها: در این پژوهش از تصاویر سیتیاسکن 16 بیمار خانم مستکتومی شده استفاده شد. تصاویر سی تی گرفتهشده به سیستم طراحی درمانسهبعدی موناکو انتقال داده شدند. حجم هدف و بافتهای در معرض خطر توسط پزشک کانتور شد. سپس برای هر بیمار، دو نوع طرح درمانی به روش الکترونتراپی و فوتون تراپی ایجاد شد. دز تجویزی در هر طرح درمانی برابر 36 گری بود. طرحهای درمانی بهگونهای بودند که حداقل 06 % دز تجویزی به 06 درصدحجم هدف رسید. سپس شاخص انطباق و شاخص همگنی در بافت هدف و همینطور دز جذبی بافت ریه بررسی و مقایسه شدند.نتایج: مقایسه نتایج حاصل از طرحهای درمانی بهدستآمده نشان داد که انطباق و همگنی پوشش دز حجم هدف درروش درمان فوتون معمولی بهتر از روشدرمان با الکترون است. همچنین به دلیل متفاوت بودن زوایای تابشدهی درروش فوتونی و الکترونی، در اکثر بیماران دز دریافتی ریه درروش فوتونی کمتر است.نتیجهگیری: بررسی نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که استفاده از میدانهای فوتونی با چیدمان تانژانسیل روش کارآمدتری نسبت به میدان الکترونیبهعنوان روش اصلی درمان بیماران مستکتومی شده است.