بررسی فراوانی ژن های متالوبتالاکتاماز blaVIM1 و blaIMP1 در سویه های سودوموناس آئروژینوزای جداشده از بیماران بستری در بیمارستان های شهر ارومیه به روش ژنوتیپی شیوع متالوبتالاکتاماز در سودوموناس آئروژینوزای جداشده از بیماران ارومیه

زمینه و هدف: سودوموناس آئروژینوزا یکی از پاتوژن های گرم منفی، فرصت طلب، کاتالاز مثبت است که باعث عفونت های مهم بیمارستانی نظیر عفونت مجاری ادراری، پنومونی، سپتی سمی می گردد. این باکتری نسبت به بسیاری از آنتی بیوتیک ها ازجمله سفالوسپورین های نسل سوم، پنی‌سیلین‌ها و سفومایسین ها مقاوم می باشند. تاکنون شیوع ژن های blavim1 و blaimp1 در بیماران بستری در بیمارستان های شهر ارومیه بررسی نشده است. هدف از این مطالعه بررسی شیوع ژن های متالو بتالاکتاماز blavim1 و blaimp1 در ایزوله های بالینی سودوموناس آئروژینوزا از بیماران بستری در بیمارستان های شهر ارومیه است. مواد و روش‌ها: در این مطالعه توصیفی– مقطعی، از اردیبهشت تا مردادماه سال 1398 درمجموع تعداد 75 نمونه سودوموناس آئروژینوزا از بخش های مختلف (ادرار، زخم و ترشحات ریه) در مراکز درمانی شهرستان ارومیه جمع آوری شدند. بعد از تایید باکتری با تست های بیوشیمیایی، تست حساسیت آنتی بیوتیکی با استفاده از روش انتشار دیسک انجام شد. شناسایی ژن های blavim1 و blaimp1 در نمونه ها با استفاده از روش pcr انجام شد. نتایج: نتایج حاصل از تست حساسیت آنتی‌بیوتیکی، شیوع مقاومت نسبت به داروهای بتالاکتام موردبررسی در جدایه ها را 6/86 درصد نشان داد. در این مطالعه، بیشترین میزان مقاومت در بین جدایه ها نسبت به سفوتاکسیم (6/86 درصد) و کمترین میزان مقاومت نسبت به جنتامایسین 16 درصد ‌مشاهده گردید و بر اساس نتایج pcr، 38/55 درصد جدایه ها، حاوی ژن blaimp1 و صفر درصد حاوی blavim1 بودند. نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که درصد زیادی از سویه های سودوموناس آئروژینوزا نسبت به آنتی بیوتیک های کارباپنم مقاوم بودند و هم چنین blaimp1 ژن غالب در میان سویه های مقاوم به کارباپنم بود. با توجه به اهمیت سویه های مولد متالوبتالاکتاماز در بیمارستان ها، شناسایی سریع این سویه ها می تواند گامی مهم و اساسی در درمان و کنترل عفونت های ناشی از این سویه ها باشد.