>
Fa   |   Ar   |   En
   تطابق زمان دستوری در دامنهٔ آینده  
   
نویسنده خوشدونی فراهانی اکرم ,درزی علی ,مهدی بیرقدار راضیه ,روشن بلقیس
منبع پژوهش هاي زبانشناختي در زبان هاي خارجي - 1396 - دوره : 7 - شماره : 2 - صفحه:377 -404
چکیده    مطالعهٔ حاضر به بررسی ترتیب زمانی موقعیت‏ها در زبان فارسی می‏پردازد که با نام سنتی تطابق زمان دستوری شناخته می‏شود. در این راستا با به کارگیری چارچوب نظری دکلرک (1991 الف)، و معنی‏شناسی و کاربردشناسی حاصل از قوانین محاوره گریس (1975)، فرضیهٔ مناسبی برای پاسخ به سوالات تطابق فراهم می‏کنیم و نشان می‏دهیم که موقعیت جملهٔ پیرو در حالت بی‏نشان با زمان دستوری نسبی و در حالت نشاندار با زمان دستوری مطلق بیان می‏شود. بررسی روابط زمان دستوری در دامنهٔ آینده زوایای بیشتری از کاربرد نظریهٔ دکلرک را دربرمی‏گیرد، تقدم در این دامنه با صورت‏های فعلی گذشته یا ماضی نقلی، همزمانی با مضارع، و تاخر با آینده یا حال مایل به آینده نشان داده می‏شود که هر یک می‏تواند زمان جهت‏یابی مرکزی جدیدی بوده و زیردامنه‏ای را ایجاد کند. همچنین نشان می‏دهیم که همهٔ قواعد حاکم بر گسترش دامنه‏های زمان دستوری برای گسترش زیردامنه‏ها نیز به کار می‏روند. توان توضیحی تحلیل پیشنهادی علاوه بر نقل قول غیرمستقیم، در انواع دیگر جملات مرکب، حتی جملات سادهٔ پی‏در‏پی قابل رؤیت است.
کلیدواژه کلید‏واژه‏ها: زمان دستوری مطلق، زمان دستوری نسبی، تقدم، همزمانی، تاخر
آدرس دانشگاه پیام نورمرکز تهران, ایران, دانشگاه تهران, گروه زبانشناسی, ایران, دانشگاه پیام نورمرکز تهران, گروه زبانشناسی و زبانهای خارجی, ایران, دانشگاه پیام نورمرکز تهران, گروه زبانشناسی و زبانهای خارجی, ایران
پست الکترونیکی sh.melikana@yahoo.com
 
 

Copyright 2015
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved