نقش آیین‌های بومی در گردشگری رویداد-محور: تحلیل موردی مراسم پیرشالیار در کردستان

گردشگری رویداد-محور به‌عنوان شاخه‌ای نوین از گردشگری فرهنگی، ظرفیت‌های چشمگیری برای توسعه پایدار جوامع محلی، حفظ میراث ناملموس، و تقویت هویت فرهنگی دارد. در این چارچوب، آیین‌های بومی همچون مراسم پیرشالیار در منطقه اورامانات کردستان، نمونه‌ای برجسته از رویدادهای آیینی هستند که می‌توانند نقش محوری در جذب گردشگران، ایجاد درآمد محلی، بازنمایی هویت تاریخی ملی و تقویت پیوندهای اجتماعی ایفا کنند. این مقاله با هدف تحلیل ابعاد تاثیر مراسم پیرشالیار بر توسعه گردشگری رویداد-محور، به بررسی عناصر آیینی، زمینه‌های فرهنگی-تاریخی، نقش مشارکت مردمی و بازنمایی رسانه‌ای آن می‌پردازد. روش تحقیق آمیخته (کیفی-کمی) بوده و از داده‌های اسنادی و کتابخانه‌ای، مصاحبه‌های نیمه‌ساخت‌یافته با مسئولان و بازدیدکنندگان، و تحلیل محتوای منابع تصویری استفاده شده است. بخش کمی نیز برای ارزیابی الگوها و برآورد شاخص‌های برازندگی، با استفاده از نرم‌افزار آموس (amos) صورت گرفته است. یافته‌ها نشان می‌دهد که مراسم پیرشالیار با بهره‌گیری از بار نمادین غنی، ساختار آیینی منسجم، و پیوند عمیق با هویت منطقه‌ای، توانسته است به‌عنوان یک جاذبه فرهنگی قابل‌توجه در سطح ملی و بین‌المللی مطرح شود و هویت مکانی شهروندان و فضای موجود را تصویرسازی نماید. با این حال، چالش‌هایی نظیر اختلال در نظم سنتی مراسم و ضعف در زیرساخت‌های گردشگری و مدیریت رویداد، مانع بهره‌برداری کامل از ظرفیت‌های آن شده است. در نهایت، مقاله ضرورت اتخاذ یک رویکرد مدیریتی یکپارچه و مشارکتی برای حفظ اصالت آیین و توسعه زیرساخت‌های لازم برای گردشگری پایدار در این منطقه را برجسته می‌سازد.

the role of indigenous rituals in event-based tourism: a case study analysis of the pirshaliar ceremony in kurdistan

event-based tourism as an emerging branch of cultural tourism، holds significant potential for the sustainable development of local communities، the preservation of intangible heritage، and the reinforcement of cultural identity. within this framework، indigenous rituals، such as the pirshaliar ceremony in the uramanat region are prime examples of ceremonial events that play a pivotal role in attracting tourists، generating local income، representing national historical identity، and strengthening social ties. this article aims to analyze the dimensions of the pirshaliar ceremony's influence on the development of event-based tourism by examining its ritualistic elements، cultural-historical context، the role of community participation، and media representation. the research employed a mixed-methods (qualitative-quantitative) approach، utilizing documentary and library data، semi-structured interviews with officials and visitors، and visual content analysis. the quantitative section، used for evaluating patterns and estimating fit indices، was conducted using the amos software. the findings indicate that the pirshaliar ceremony، by leveraging its rich symbolic load، cohesive ritualistic structure، and deep connection to regional identity، has successfully established itself as a significant cultural attraction at the national and international levels، effectively imaging the citizens' spatial identity and the existing atmosphere. however، challenges such as the disruption of the traditional order of the ceremony and weaknesses in tourism infrastructure and event management have hindered the full utilization of its potential. ultimately، the article emphasizes the necessity of adopting an integrated and participatory management approach to preserve the authenticity of the ritual and develop the necessary infrastructure for sustainable tourism in the region.