بررسی اثر نهادهای رسمی کلان‌شهر اصفهان بر تحقق‌پذیری برنامه‌ریزی راهبردی با رویکرد آینده‌پژوهی

پرورش مسیرهای توسعه‌ جدید در مناطق شهری نیازمند یک فرایند برنامه‌ریزی راهبردی است. برنامه‌ریزی راهبردی یکی از مراحل اجرایی آینده‌پژوهی است که به وسیله‌ حضور و مشارکت و ارتقای آگاهی شهروندان در عرصه‌های مختلف صورت می‌گیرد. از این نظر آینده‌پژوهی جایگزین برنامه‌ریزی راهبردی نیست.این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش‌شناسی پژوهش توصیفی‌ تحلیلی است که با مطالعه‌ مبانی نظری و با استفاده از روش دلفی شاخص‌ها و متغیرهای تاثیرگذار در برنامه‌ریزی راهبردی در قالب چهار بعد کلی (کالبدی، اجتماعی‌ فرهنگی، مدیریتی‌ نهادی، ساختاری‌ فرایندی) و 39 گویه یا زیرشاخص استخراج شد. تجزیه و تحلیل اطلاعات جمع‌آوری‌شده در پژوهش حاضر به وسیله‌ آزمون‌های آماری همچون تحلیل اثر متقاطع ، ابزار gwr از مجموعه‌ آمار فضایی، و ... به کمک نرم‌افزار micmac، gis، و spss انجام شد. نتایج مدل‌سازی اثر نهادهای رسمی بر آینده‌ پژوهش نشان داد شفافیت اهداف و سیاست‌ها و دستورالعمل‌های رسمی و غیر رسمی سازمان بیشترین سهم را در اثرپذیری مستقیم و غیرمستقیم آینده‌پژوهی در سطح شهر اصفهان داشته‌اند. همچنین نتایج تحلیل فضایی موثر بر میزان گسترش برنامه‌ریزی راهبردی شهر اصفهان نشان داد بعد مدیریتی‌ نهادی اثر قابل توجهی بر گسترش برنامه‌ریزی راهبردی شهر اصفهان خواهد داشت و شاخص اجتماعی‌ فرهنگی مهم‌ترین شاخص تاثیرگذار بر برنامه‌ریزی راهبردی در سطح این شهر است.

investigating the effect of official institutions in isfahan metropolitan city on the feasibility of strategic planning through a futures studies approach

cultivating new development paths in urban areas requires a strategic planning process. strategic planning is considered as one of the executive steps of futures research through the presence of citizens, their participation, and their awareness raising in different fields. in this sense, futures research is not a substitute for strategic planning; rather its content upon which the strategy is formulated is of importance. this research is applied in terms of its purpose, and descriptive-analytical research in terms of its methodology. by studying the theoretical foundations and using the delphi method, influential indicators and variables in strategic planning in the form of 4 general dimensions (physical, socio-cultural, institutional management, and structural-process), and 39 items or sub-indices were extracted. the analysis of the data collected in the current research was done using statistical tests, such as cross-effects analysis and structural equations, gwr tool from the spatial statistics collection, etc., using micmac, smart pls, gis, and spss software. the results of modeling the effects of official institutions on the futures research indicated that transparency of goals, policies, and official and unofficial instructions of the organization have the greatest contributions to the direct and indirect effectiveness of futures research in isfahan. furthermore, the results of the effective spatial analysis on the expansion of strategic planning in the city of isfahan showed that the managerial-institutional dimension would have significant effects on the expansion of strategic planning in this city, and the socio-cultural index is among the most important indicators influencing strategic planning at the level of this city.