بررسی بافت‌مردگی ریشه و طوقه چغندرقند، گندم و ذرت با گونه‌های مختلف pythium در شرایط آزمایشگاهی

وضعیت بیماری زایی 20 جدایه از بیمارگر پی‌تیوم شامل 8 گونه p. aphanidermatum، pythium group g، p. ultimum، p. deliense، pythium group f ،p. inflatum  ، p. ostracodes و  p. diclinumروی بافت مردگی طوقه و ریشه گیاهان گندم، ذرت و چغندرقند مورد بررسی قرار گرفتند. به این منظور آزمون های بیماری زایی متفاوتی انجام شد که در آن ها ازمحیط کشت هایcma  ، wa  و ارزن آمیخته با قارچ استفاده شد. در گندم گونه‌های p. aphanidermatum (18%-25%) و p. ostracodes (10%-18%) بیش از سایر گونه‌ها باعث بافت مردگی ریشه و طوقه گندم شدند و شدت بافت مردگی و مرگ گیاهچه توسط p. aphanidermatum (24%-26%) از سایر جدایه ها بیشتر بود. در ذرت p. aphanidermatum‌ (17% - 24%) بیش از سایر گونه‌ها باعث بافت مردگی طوقه شد و p. deliense (15%) در مرتبه بعدی قرار داشت.  این دو گونه تقریباً به یک نسبت باعث بافت مردگی ریشه ذرت شدند و درصد بافت مردگی ایجاد شده بوسیله آن ها هم بیش از سایر گونه‌ها بود. شدت بافت مردگی ریشه و طوقه بوسیله p. aphanidermatum (75/38%-35%) در چغندرقند بیش از بقیه جدایه ها بود. بافت مردگی ریشه در چغندر قند بسیار بیشتر از بافت مردگی طوقه مشاهده شد.

investigation of root and crown tissue death of beta vulagris, triticum aestivum and zea mays by different pythium spp. in laboratory conditions

pathogenicity status of 20 isolates of pythium pathogen, which included 8 species of p. aphanidermatum, pythium group g, p. ultiumum, p. deliense, pythium group f, p. inflatum, p. ostracodes and p. diclinum on the tissue-mortality of the collar and root of wheat, corn and sugar beet plants were studied. for this purpose, different pathogenicity tests were conducted in which different culture media were used, such as cma, wa, millet mixed with the pseudo-fungui and vermiculite mixed with the pseudofungus. in wheat, p. aphanidermatum and p. ostracodes species caused more dead tissue of root and crown than the other species, and the severity of dead tissue and seedling death caused by p. aphanidermatum was more than the other isolates. in corn, p. aphanidermatum caused more tissue death of the collar than the other species, and p. deliense ranked next to it. and these two species caused corn root dead tissue almost to the same extent and the percentage of dead tissue caused by them was more than the other species. the severity of root and crown tissue death by p. aphanidermatum in sugar beet was more than the other isolates and the extent of dead tissue of the root was much more than that of the crown.