بررسی اثرات کشندگی و زیر کشندگی حشره‌کش‌های هگزافلومورن و ایمیداکلوپراید روی زنبور پارازیتوئید تخم، trichogramma brassicae

امروزه در دنیا به منظور کاهش مصرف آفت‌کش‌ها و اثرات جانبی آن‌ها، به کارگیری روش‌ کنترل بیولوژیک آفات، جایگاه ویژه‌ای پیدا کرده است. با توجه به اهمیت تاثیر نامطلوب سموم حشره‌کش بر عوامل بیولوژیک، در این پژوهش، اثرات کشندگی و زیرکشندگی دو آفت‌کش هگزافلومورن (کنسالت) و ایمیداکلوپرید (کنفیدور) بر پارامترهای مختلف زیستی، به شیوه ی غوطه‌ورسازی تخم‌های پارازیته ‌شده و قرار دادن حشرات کامل trichogramma brassicae در معرض باقی‌مانده ی آفت‌کش مورد ارزیابی قرار گرفت. مقادیر lc50 پس از 24 ساعت برای حشره کش ایمیداکلوپرید، ppm 71.25 و برای حشره کش هگزافلومورن ppm 123.05 به دست آمد که بالاترین تلفات هم در این زمان ثبت گردید. کم‌ترین توان پارازیتی آفت‍کش مربوط به غلظت (ppm 41.78) lc40 ایمیداکلوپرید بود. کم‌ترین درصد زنده‌مانی زنبور درمعرض باقی مانده ی حشره کش ها مربوط به غلظت ppm 2000 بود که در روز اول صفر بوده و تا پایان روز ششم درصد مرگ و میر برای حشره کش های ایمیداکلوپرید و هگزافلومورن به ترتیب به 50 و 66.33 درصد افزایش یافت. نتایج نشان داد تاثیر باقی‌مانده ی آفت‌کش از غوطه‌وری تخم کم‌تر بود و هر دو آفت‌کش دارای اثر کشندگی می‌باشند. با توجه به درصد زنده‌مانی و توان پارازیتیسمی به‌دست آمده، سمیت آفت‌کش ایمیداکلوپرید نسبت به هگزافلومورن بیش‌تر است اما اختلاف معنی‌داری با هم نداشتند. توصیه می‌شود در به‌کارگیری از زنبور تریکوگراما دست‌کم فاصله ی زمانی 72 ساعت پس از سم‌پاشی لحاظ شود.

lethal and sublethal effects of hexaflumuron and imidacloprid insecticides on the egg parasitoid, trichogramma brassicae

nowadays, in order to reduce the consumption of pesticides and their side effects, the use of biological control method for pest has gained significant importance worldwide. considering the importance of the adverse effects of insecticides on biological agents, this research evaluated the lethal and sub lethal effects of two pesticides, hexaflumuron (consult®) and imidacloprid (confidor®), on different parameters by dipping parasitized eggs and exposing adult trichogramma to the residues of the pesticides. the lc50 values after 24 hours were determined as 71.25 ppm for imidacloprid and 123.05 ppm for hexaflumuron, which resulted in the highest mortalities at this time. the lowest parasitic potential of the insecticide was related to the concentration of 41.78 ppm for imidacloprid at lc40. the lowest survival rate of the wasp exposed to the pesticide residues was associated with a concentration of 2000 ppm, which was zero on the first day and increased to 50% and 66.33% by the end of the sixth day for imidacloprid and hexaflumuron, respectively. the results indicated that the residual effect of the pesticides was less pronounced on the dipped eggs, and both pesticides exhibited lethal effects. based on the obtained survival rate and parasitism potential, imidacloprid showed higher toxicity compared to hexaflumuron, although the difference was not statistically significant. it is recommended to consider a minimum time interval of 72 hours between insecticide spraying and the release of trichogramma wasps.