نقد و بررسی تعریف خیر و شر در الهیات مدرن با تاکید بر دیدگاه جان هاسپرس

الهیات مدرن ‌‌‌به‌عنوان الهیات لیبرال، در برابر الهیات کلاسیک است. در این مکتب، آموزه‌های الهیات کلاسیک به چالش کشیده شده است. یکی از مباحث کاربردی الهیات مدرن در مسئله شر، تبیین خیر و شر به لذت و درد، و رابطه آن با انکار الهیات کلاسیک، ازجمله توحید اسلامی است. دکتر جان هاسپرس، رئیس دپارتمان فلسفه دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، با تبیین تعریف خیر و شر در دو حیطه «فرااخلاقی» و «اخلاق هنجاری» درصدد تعریف خیر و شر برآمده و مدعی انکار خدای الهیون است.مسئله اصلی این تحقیق، تبیین و بررسی و نقد اندیشه جان هاسپرس در حوزه تعریف خیر و شر است.روش تحقیق، گردآوری داده‌ها، مطالعات کتابخانه‌ای، و تحلیل انتقادی مطالب بر اساس منابع موجود در آثار جان هاسپرس است.طبق یافته‌های تحقیق، هاسپرس اثبات می‌کند که خیر همان لذت است؛ و شر، ترابطی همسو با رنج دارد و در سه مقوله «اصالت لذت»، «متعلق لذت و رنج» و «همسان‌انگاری شر و رنج» به نقد این مدعیات پرداخته شده است.

examining and criticizing the definition of good and evil in modern theology with an emphasis on john haspers' perspective.

modern theology as liberal theology is against classical theology. in this school, the teachings of classical theology have been challenged. one of the practical topics of modern theology in the problem of evil is the explanation of good and evil in terms of pleasure and pain and its relationship with the denial of classical theology, including islamic monotheism. dr. john haspers, the head of the department of philosophy at the university of southern california, by explaining the definition of good and evil in the two areas of super-ethical and normative ethics, has sought to define good and evil and claims to deny the divine god.the main problem of this research is to explain, examine and criticize the thought of john hospers in the field of definition of good and evil.the research method is data collection, library studies, critical analysis of the materials based on the sources found in the works of john hospers.according to the findings of the research, hosperus proves that good is pleasure and evil has a parallel relationship with suffering, which is rejected in three categories: the originality of pleasure, belonging to pleasure and pain and identification of evil and pain.