>
Fa   |   Ar   |   En
   کیفیت محیطی موثر در حیات پذیری مجتمع های مسکونی (مطالعه موردی مجتمع مسکونی امام، چمران، آسمان شهر تبریز)  
   
نویسنده هاشم‌پور پریسا ,سامی زیبا
منبع مطالعات شهري - 1398 - شماره : 30 - صفحه:55 -68
چکیده    مسکن از اساسی‌ترین نیازهای انسان است. کم‌توجهی به نیازهای چند بعدی انسان موجب کاهش کیفیت زندگی در آنها شده است. از این ‌رو بررسی کیفیت محیطی برای افزایش حیات، با در نظر گرفتن جنبه‌های مختلف نیازهای انسان ‌تاثیر عمیق بر حیات‌پذیری مجتمع مسکونی دارد. رویکرد حیات‌پذیری به دنبال مسئله پیوند مسکن با حیات انسان و نیازهای او از طریق توجه به کیفیت محیطی در مجتمع‌های مسکونی است. همچنین به دلیل ‌تاثیر متقابل محیط مسکونی بر زندگی ساکنان، تعیین کیفیت محیطی موثر بر حیات‌پذیری ضروری است. با بررسی مراتب حیات انسان از دیدگاه اسلامی، مولفه‌های حیات‌پذیری در ارتباط با مولفه‌های مادی و ادراکی را می‌توان دسته ‌بندی کرد. پژوهش حاضر با هدف افزایش حیات‌پذیری در مجتمع‌های مسکونی و با توجه به ‌تاثیرات کیفیت محیطی، اجرا گردید. سه مجتمع مسکونی آسمان تبریز، شهید چمران و مجتمع امام(ره) به دلیل ساخت در دهه‌های متفاوت به ‌عنوان نمونه‌های موردی انتخاب ‌شدند. پژوهش از نوع میدانی با هدف کاربردی و از نظر روش‌شناسی توصیفی_تحلیلی بوده است. برای گردآوری اطلاعات از روش‌های مشاهده، مصاحبه و پرسشنامه استفاده شده است. حجم نمونه آماری با استفاده از فرمول کوکران 300 نفر تعیین گردید. تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم افزار spss و تحلیل نمونه ها با روش swot انجام شد. نتایج تحقیق حاکی از آن است که تحقیق کیفیت محیطی با توجه به نیازهای حیات انسان در حیات‌پذیری مجتمع‌های مسکونی موثر هستند. کیفیت محیطی در بر گیرنده مولفه‌های مادی(عوامل کالبدی ، زیست‌محیطی) و  ادراکی( فرهنگی، روانی و اجتماعی) است و در نهایت مشخص شد که عوامل روانی ‌تاثیر بیشتری در حیات‌پذیری مجتمع‌های مسکونی دارد.
کلیدواژه کیفیت زندگی، حیات‌پذیری در مسکن، کیفیت محیطی، مجتمع مسکونی
آدرس دانشگاه هنر اسلامی تبریز, دانشکده معماری و شهرسازی, ایران, دانشگاه هنر اسلامی تبریز, ایران
 
 

Copyright 2015
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved