پیشگذارده و تناقض: تعریفِ پیشگذارده در آثار منطقی ارسطو

ارسطو در آثار منطقی خود، علاوه بر گزاره، مفهوم پیشگذارده را مطرح می‌کند و در تحلیلات اولی آن را بر اساس ایجاب و سلب تعریف می‌کند. دو مسالۀ مهم دربارۀ پیشگذارده از دیدگاه ارسطو مطرح است: تفسیرِ تعریفِ آن و رابطۀ آن با گزاره. در این مقاله ابتدا سه تفسیرِ، از جمله تفسیرِ اسکندر افرودیسی و تفسیر کلاسیک، در این زمینه تقریر و نقد می‌شود. و از آنجا که ارسطو به رابطۀ تناقض با پیشگذارده اشاره می‌کند، ابتدا تعریفِ تناقض از دیدگاه ارسطو بررسی می‌شود و سپس رابطۀ تناقض و پیشگذارده مورد بررسی قرار می‌گیرد. سرانجام تفسیر پیشنهادی از پیشگذارده مطرح می‌شود: پیشگذارده گزاره‌ای است که رابطۀ آن با تناقض مورد توجه قرار گرفته است و توجه به این رابطه‌ به معنای پذیرش قاعدۀ تناقض است که بنیاد هر گونه استنتاجی است. معنای لغوی پیشگذارده هم با این تفسیر سازگار است: پیشگذارده پیش گذاشتن یکی از دو طرف تناقض است. و از این رو پیشگذاردۀ جدلی دو صورت دارد: پرسش از مخاطب و فرض در استنتاج جدلی.

Proposition and Contradiction: The Definition of Proposition in Aristotle's Logical Works

Aristotle in his logical works, in addition to the statement, introduces the concept of proposition and defines it based on affirmation and negation in Prior Analytics. There are two issues about Aristotle's view of preposition, i.e., the interpretation of its definition, and its relation to the statement. In this article, first, three interpretations of preposition, including Alexander of Aphrodisias' and classical ones, are discussed and criticized. And because Aristotle points to the relation between contradiction and proposition, first, the definition of contradiction from Aristotle's point of view and, then, its relation to proposition are discussed. Finally, my interpretation of proposition is explained: proposition is a statement which its relation with contradiction is considered and the attention to this relation leads to the acceptation of the rule of contradiction which is the foundation of each deduction. The linguistics meaning of proposition is compatible with this interpretation: proposition is to propose one side of contradiction, and because of this, the dialectical proposition has two forms: question form the answerer and its replay as a premise in dialectical deduction.