مرزهای مبهم مفهوم «بازی»؛ پاسخ به مناقشات مک ‌گین در باب شباهت خانوادگی

کالین مک‌ گین در کتاب خود، حقیقت از طریق تحلیل: بازی‌، نام‌، و فلسفه، سعی می‌کند به برداشت سنتی از تحلیل مفهومی جان تازه‌ای ببخشد. در نظر او، تعریف یک مفهوم عبارت است از بیان شروط لازم و کافی آن، و تعریف مفاهیم به این معنا امکان‌پذیر است. او در این راستا به نقد نظرات مخالف و از جمله برداشت ویتگنشتاین می‌پردازد. مک‌گین از چندین راه سعی می‌کند تعریفی از مفهوم بازی ارائه دهد، و اوج تلاش او ارائة تعریف برنارد سویتس از این مفهوم است. این مقاله قصد دارد ناموفق بودن تلاش مک‌گین را نشان دهد و بر درستی بینش ویتگنشتاین تاکید ورزد. به این منظور به نقد تعاریف ارائه شده، خصوصاً تعریف سویتس، می‌پردازد و مثال‌های نقضی برای این تعریف عرضه می‌کند. همچنین به بررسی سوءبرداشت عمیق‌تری که منجر به طرح چنین نقدهایی شده است می‌پردازد: مک‌گین شباهت خانوادگی را به‌ عنوان شرط لازم و کافی برای قرار گرفتن مصادیق یک مفهوم ذیل آن، و نظریه‌ای در تبیین نحوة دلالت مفاهیم بر مصادیق‌شان تلقی می‌کند؛ حال آنکه قصد ویتگنشتاین ارائة یک نظریه نبوده و شباهت خانوادگی را به‌عنوان شرط کافی اطلاق مفهوم مطرح نکرده است.

the blurred edges of ’game’; responding to mcginn’s challenges on family resemblance

in truth by analysis: games, names, and philosophy, colin mcginn seeks to revitalize the traditional approach to conceptual analysis. he asserts that the definition of a concept involves specifying necessary and sufficient conditions for its application, a task he deems achievable. in pursuit of this goal, mcginn critiques opposing perspectives, including that of wittgenstein. he explores various ways to define the concept of game, and at his best, he relies on bernard suits’ definition. this paper argues that mcginn’s attempts fall short and affirms the significance of wittgenstein’s insight. it critiques all definitions put forth by mcginn, particularly that of suits, presenting counterexamples to challenge them. furthermore, the paper uncovers deeper misconceptions underlying these criticisms: mcginn expects family resemblance to serve as both the necessary and sufficient conditions for applying a concept and perceives it as a theory explaining how concepts refer to their extensions, contrasting with wittgenstein, who does not aim to develop a theory and does not propose family resemblance as a sufficient condition for a concept’s application.