بررسی و تبیین نیچۀ هایدگر از دیدگاه جیانی واتیمو

از آنجا که تفسیر واتیمو از نیچه مستلزم بررسی دیدگاه هایدگر و دیلتای، به عنوان نقاط اصلی مورد نظر وی است، از این‌رو، در این مقاله در نظر داریم نخست، اشاره‌ ای به تفسیر هایدگر از نیچه، به‌ عنوان آخرین فیلسوف متافیزیک غرب داشته باشیم، که در آن هایدگر برای توجیه هدف خود؛ که ارزیابی مجدد تاریخ و تجربۀ غرب است، به تفسیر نیچه می ‌پردازد. سپس به صورت مختصر، به تفسیر دیلتای از نیچه، به‌عنوان فیلسوف حیات، می‌‍پردازیم، که در آن بیشتر به نزدیکی تفکر هایدگر و نیچه تاکید شده است. در پایان، با تبیینِ تفسیر واتیمو از نیچۀ هایدگر، نشان می‌ دهیم که وی برخلاف نظر هایدگر، با بررسی تفسیر نیست‌ انگاری مدرنِ نیچه و ارتباط آن با نیست ‌انگاری پست ‌مدرن، وی را نخستین فیلسوف پست ‌مدرن می ‌خواند و نشان می ‌دهد که این نیچه است که باید به عنوان نخستین فیلسوف پست ‌مدرن خوانده شود نه هایدگر، و علت این برداشت‌ ها و تفسیرهای متفاوتی که از نیچه ارائه شده، خود بیانگر موقعیت حساس فلسفۀ نیچه در پایان متافیزیک است.

critical study of heidegger’s nietzsche according to vattimo’s philosophy

since vattimo’s interpretation of nietzsche requires examining the views of heidegger and dilthey as his main points, therefore, in this article, we intend to first mention heidegger’s interpretation of nietzsche, as the last metaphysical philosopher of the west, in which heidegger to justify his goal; which is a re-evaluation of the history and experience of the west, deals with nietzsche’s interpretation. then, briefly, we discuss dilthey’s interpretation of nietzsche, as a philosopher of life, in which the closeness of heidegger’s and nietzsche’s thinking is emphasized. in the end, by explaining vatimo’s interpretation of heidegger’s nietzsche, we show that, contrary to heidegger’s opinion, by examining nietzsche’s interpretation of modern nihilism and its connection with postmodern nihilism, he calls him the first postmodern philosopher. and it shows that it is nietzsche who should be read as the first postmodern philosopher, not heidegger, and the reason for these different perceptions and interpretations presented by nietzsche, itself expresses the sensitive position of nietzsche’s philosophy at the end of metaphysics.