واکاوی انتقادی دیدگاه توماس نیگل در باب پوچی زندگی

یکی از مهمترین چالش‌ها در بحث معنای زندگی، مسئله پوچی است. آیا زندگی بشر دارای بنیانی ارزشمند و هدفمند است یا چنین ویژگی‌ای در زندگی دست‌نیافتنی است؟ توماس نیگل یکی از متفکرانی است که با پاسخ منفی به این سوال از پوچ‌انگاری دفاع کرده است. در این مقاله ابتدا به دو استدلال نیگل پرداخته شده است: استدلال نخست با تکیه بر فاصله پرناشدنی جهان موجود و جهان مطلوب از پوچی دفاع می کند. استدلال دوم که نوآوری نیگل نیز محسوب می‌شود، زندگی را فاقد عقلانیت شمرده و در نتیجه،‌ زندگی را بی‌معنا می‌داند. به باور وی، عقلانیت بشر تنها از نظرگاهی بشری قابل دفاع است و انسان به مدد قدرت فراروی از خویشتن، در اعتبار عقلانیت خویش تردید می‌کند و ازین رو، ارزش‌های برخاسته از آن را نیز بی‌اعتبار می‌سازد. در ادامه مقاله به نقد دیدگاه نیگل می‌پردازد و اموری مانند «اعتبار عقلانیت بشر»، نقش «جدیت در معنای زندگی»، اعتبار«داوری شهود انسان‌ها درباره معنای زندگی» و نیز بازاندیشی در «فراروی انسان» را مطرح می‌کند. در نهایت، از نگاه نگارنده دلایل نیگل برای دفاع از پوچ‌انگاری کافی نیست و  نمی‌توان بر اساس آنها دست از معناداری زندگی شست.

a critical study of thomas nagel’s view on absurdity

one of the crucial debates on the meaning of life is the question of absurdity. is life of human beings has a unifying, valuable, and purposeful ground? one of the thinkers who present a negative answer to the question and advocates absurdity is thomas nagel. he offers two accounts of absurdity: &human and the world& which refers to the unfulfilling gap between the desired world and the existing world and the second account &human and herself& which relies on the lack of reasonability. he argues that reasonability is only reasonable from a human point of view and there are many doubts about it outside of that. moreover, when reasonability is doubted, then the values that come from it are also unacceptable. hence, he arrives at absurdism. in a critical study of his view, i believe that several criticisms can face his view: &validity of rationality&, &the seriousness of life&, &the intuitional evaluation of a meaningful life&, and &the transcendental ability of human beings&. based on the criticisms, nagel’s arguments cannot support the idea of the absurdity of life. this study is conducted by using library material and the descriptive-analytical method.