این‌باوری و ذات‌باوری؛ این‌همانی یا تمایز

ذات‌باوری و این‌باوری نظریه‌‌هایی برای تبیین مسئله فردیت در اشیاء هستند. برخی فیلسوفان این دو مکتب فلسفی را یکی در نظر می‌گیرند و برخی دیگر با این ایده مخالف هستند. در این میان به نظر می‌رسد نمی‌توان ذات‌باوری و این‌باوری را یکی پنداشت چراکه ذات‌باروی در اشکال قوی خود مانند ذات‌باوری منشاء به دنبال حل مسئله‌ فردیت در اشیاء از طریق ویژگی ذات‌فردی است و این‌باوری به دنبال تبیین این مسئله به وسیله‌ ویژگی این‌بودگی است. هر دو دیدگاه برای تبین ادعای خود توضیحاتی ارائه می‌کنند و نقطه نظرات و دیدگاه مقابل را با چالش‌هایی مواجه می‌کنند. در این مقاله با توضیح و نقد دیدگاه‌های پیروان ذات‌باوری و این‌باوری به این ارزیابی کلی رسیده که به نظر می‌رسد این‌باوری با ارائه استدلال‌های بیشتر و قوی‌تر چه در زمینه‌ اثبات رویکرد خود و چه در زمینه‌ نقد ذات‌باوری موفق‌تر عمل کرده و در توجیه فردیت برای اشیاء قابل پذیرش‌تر است.

haecceitism and essentialism: identity and distingtion

essentialism and haecceitism are theories to explain the issue of individuality in objects. some philosophers consider these two schools of philosophy to be one, and others oppose this idea. in this regard, it seems that essentialism and haecceitism can not be considered as one, because essentialism in its strongest forms, such as origen essentialism, seeks to solve the problem of individuality in objects through individual essence, and haecceitism seeks to explain this problem through the haecceity. both views provide explanations to justify their claim, and challenge the other point of view and perspective. in this article, by explaining and criticizing the views of the followers of essentialism and haecceitism, it has reached the general evaluation that it seems that haecceitism has been more successful in proving its approach or in criticizing the haecceitism by presenting more and stronger arguments and in justifying individuality for possible objects. it is more acceptable.