بررسی انتقادی نظریۀ معرفت‌شناسی مشارکت در فهم باورهای دینی

جان کاتینگهام فیلسوف معاصر انگلیسی بهترین شیوه برای فهم باور دینی را فهم هم دلانه از آن می داند. وی نظریۀ خود را معرفت شناسی مشارکت می نامد. بر اساس این نظریه، برای فهم باورهای دینی باید رویکرد تفکیک شده را کنار گذاشت و با ورود به زیست ایمانی شرایط تحقق تجارب دینی مومنین را برای خود فراهم آورد و در ضمن این مشارکت همدلانه در دین، نظر نقادانۀ را نیز حفظ نمود. وی چنین رویکردی را، راه میانه ای بین خردگریزی کرکگوری و نسبی گرایی پلانتینگایی دانسته و آن را قابل تعمیم به سایر حوزه ها فلسفی می­داند. این رویکرد با انتقادهایی مواجه است. نخست آنکه قبل از ورود به یک زیست ایمانی، ارزیابی جهان بینی آن ضروری است و این ارزیابی مقدم بر سیستم عملی و متون ادبی و عاطفی آن دین می باشد. دوم آنکه تلازمی میان فهم همدلانه از دین و ورود به زیست ایمانی نیست و سوم آنکه با ورود به یک زیست ایمانی، پذیرش یک باور غیر ارادی خواهد بود و بعد از تحقق چنین باوری، نقد آن میسر نیست.

critical review of “the epistemology of envolvement” in understanding religious beliefs

john cottingham, a contemporary english philosopher, considers the best way to understand religious beliefs to be an empathic understanding. he calls his theory “the epistemology of involvement”. based on this theory, in order to understand religious beliefs, one should put aside the detachment approach and by entering the life of faith, provide the conditions for the realization of the religious experiences of the believers, and at the same time, maintain the critical opinion in this sympathetic participation in religion. he considers such an approach to be a middle way between kierkegaard’s irrationalism and plantinga’s relativism and considers it generalizable to other philosophical fields. this approach faces criticism. first, before entering a religious life, it is necessary to evaluate its worldview, and this evaluation precedes the practical system and literary and emotional texts of that religion. second, there is no connection between an empathetic understanding of religion and entering into a life of faith, and thirdly, by entering into a life of faith, the acceptance of a belief will be involuntary, and after the realization of such a belief, it is not possible to criticize it.