کوندرا: عمل همچون مسالۀ رمان؛ خوانش آرنتی از رویکرد کوندرا به تاریخ رمان

یکی از دغدغه های محوری هانا آرنت، مسالۀ ناممکن شدن عمل در جامعۀ بوروکراتیک مدرن است؛ میلان کوندرا نیز مسالۀ بنیادین رمان را عمل می داند. مقالۀ حاضر می کوشد خویشاوندی میان رویکرد آرنت و کوندرا را با ارجاع به رمان های مهم نشان دهد؛ بررسیِ تاریخ رمان از سروانتس به فلوبر و پروست تا کافکا نمونه های دقیقی عرضه می کنند؛ عبور از جهان حماسی به جهانِ رمان، گذر از عرصۀ کنش مندی و حرکت به حوزۀ بی عملی و انفعال است. سرانجام، ماجرا به دستور تقلیل یافت. دُن کیشوت، برخلاف قهرمان هومری، پهلوانی است که مدام در تحقق نقشه هایش شکست می خورد. این سرخوردگی از عمل موجب می شود که شخصیتِ رمان فلوبر(مادام بُواری) به جهان درون پناه ببرد و از کنش ورزی در جهان بیرون عقب بنشیند. بوروکراتیزه شدنِ زندگی، شخصیت های رمان های کافکا را به زیر سیطرۀ نیروهای غیرشخصی و بی نام درآورده، تماس فرد با واقعیت را ناممکن کرده است. رمان های کافکا مصادیقی هستند از ناممکن شدنِ عمل در جامعۀ بوروکراتیک. این جهان تراژیک نیست، آیرونیک است. نتیجه آنکه از دید آرنت و کوندرا، در چنین جهانی، عمل فقط همچون شاعرانگی می تواند پدیدار شود؛ نه شعر تغزّلی که رمانتیک ها برای گریز از واقعیت بدان پناه می بردند، بلکه شعری که سوررئالیست ها از آن سخن می گفتند: شعر همچون غافلگیری دایمی، تلاقی های پیش بینی ناپذیر و گسست در پیرنگِ مسلط.

kundera: action as novel issue; an arendtian reading of kundera’s approach to novel history

a main issue in arendt writings is impossibility of action in modern bureaucratic society. milan kundera argued that a novel’s fundamental problem is action. this study discusses similarity between arendt and kundera’s readings with reference to important novels. transition from epic world to novel world means going beyond action and movement territory to reaction and ineffective territory. adventures reduces to commands. don quixote, contrary to homer heroes, has suffered a defeat at all. the despair of action, makes flaubert novel’s character (madame bovary) seek refuge in inside world and it makes her to withdraw from reality. bureaucratization of life is allowed to dominate impersonal and unnamed powers over kafka’s novels personalities and they are no longer in touch with reality. kafka’s novels give us some examples for lack of action in a bureaucratic society. this world isnot tragic, but it is ironic. considering arendt and kundera views, in bureaucratic world, action as poetical thing is revealed; not similar to lyric poetic that romantics promotes, but a surrealistic poetic: poetic as an unexpected events and surprising intersections and interrupting a dominant plot.