درون‌گرایی، نقطه تمایز معرفت شناسی دینی فیلیپس با ویتگنشتاین

فیلیپس در مقام یک ایمان گرای متاثر از ویتگنشتاین، نسبت به معرفت شناسی گزاره های دینی رویکردی را اتخاذ می کند که به واسطه تفاوتها و تمایزهایی که با ویتگنشتاین دارد، مهم می نماید. در این مقاله ابتدا با توصیف، بررسی و تحلیل نگاه فیلیپس به سه مساله و مفهوم ناواقع گرایی، نحوه زندگی و بازی های زبانی، نشان داده شده آنچه باعث می شود رویکرد فیلیپس به این سه مساله با ویتگنشتاین تفاوت پیدا کند این است که برخلاف برون گرایی ویتگنشتاینی که در زمینه گرایی (متن گرایی) ریشه دارد، فیلیپس به دورن گرایی مایل است(البته درون گرایی معتدل) . دیدگاه وی به دلیل تفکیک میان معنا‌داری باورهای دینی با توجیه باورهای دینی و بازگرداندن توجیه باورها به بازی‌های زبانی و اینکه نحوه زندگی دینی را کاملاً متمایز از سایر نحوه‌های زندگی می داند، منجر به پذیرش درون‌گرایی می‌شود. اما این مقاله با نگاهی انتقادی به رویکرد فیلیپس نشان می‌دهد تفکیک مطلق معناداری و توجیه باورهای دینی از یکدیگر توسط وی، تفکیکی غیر قابل پذیرش است.

Internalism as Distinct Aspect of Phillips’ Religious Epistemology of Wittgenstein

As a Wittgensteinian fideist, Phillip’s approach to the epistemology of religious propositions is different from Wittgenstein’s approach. In this paper, first through description and analysis of Philips’s approach to three concept and problem of nonrealism, the way of life and theory of language games it has been showed that he takes internalist approach to those concepts and problems which is contrary to Wittgenstein’s externalist and contextualist approach, though his internalist approach is a moderate internalism. His moderate internalism has its roots in his distinction between the meaningfulness and and justification religious beliefs and reducing justification religious beliefs to language games. Besides that, he considers the religious way of life different from other ways of life. Our critical review of his approach shows that his absolute distinction between meaningfulness and justification of religious beliefs is a problematic distinction.