قصدیت در فراسوی ایده‌آلیسم و رئالیسم

عزیمت‌گاه هوسرل برای برچیدن دوگانگی(سوبژه و ابژه) مندرج در سرشت سنت متافیزیک غرب ساختار استعلایی آگاهی است. از این‌رو بنای ذاتی آگاهی قصدیت است. قصدیت فعل آگاهی و عملی عینیت‌ساز است؛ یعنی با توسل به‌مراحل روش‌شناختی و نوئسیسی، ابژه‌هایی از جنس ادراک پدید می‌آید و در ساحت شناختی ذهن مندرج می‌شود. لذا آگاهی علاوه بر شهود حسی توان شهود ذوات را نیز دارد، از این‌ جهت پدیدارشناسی در هوسرل  وصف بازنمایانه ندارد و توانسته نحوی ایده‌آلیست مبتنی بر افعال آگاهی در تقرر محتوای رئال جهان در وعاء ذهن و پهنه فهم را ارائه کند که، درک متداول از عین و ذهن را پس بزند و راه خود را برای عبور از ثنویت میان امر رئال و ایده‌آل بگشاید، چنانکه هر سوبژه متضمن ابژه‌ی خویش شود و درون ساختار استعلایی آگاهی آن‌را زیست کند. این نوشتار در صدد تبیین نحوه تقرر پدیدار جهان در حوزه آگاهی است وهمچنین بررسی این مطلب که فاعلیت مطلق و تقدم ذهن در مواجهه‌ی با جهان عینی به‌عنوان یگانه نهج فهم و دریافت هستی چطور می‌تواند عملی عینت‌ساز باشد؟ یعنی قصدیت، چگونه ساحت رئالیته را در ایده‌آلیته مستحیل و با آن یگانه می‌کند‌؟ به‌بیان دیگر، قصدیت، چگونه فراسوی عین و ذهن (ایده‌آلیسم و رئالیسم) و در مناسبات جهت‌مند با آن دو ماوی می‌گزیند؟

Intention beyond Idealism and Realism

Husserl’s departure for the rejecting of the duality (subject and object) inherent in the nature of the Western metaphysical tradition is the transcendental structure of consciousness. Hence the innate foundation of consciousness is intention. The intention is the act of consciousness and practical objectification; That is, by resorting to methodological and Noesis steps, objects from the type of perception can emerge and are included in the consciousness of the mind. Therefore, in addition to sensory intuition, consciousness has the power of intuition of essences. Therefore, consciousness is always associated with its object. In this way, Husserl’s methodological axis in phenomenology is the return to objects, and this return is provided by the power of human comprehension and makes the world its intention’s object. This article seeks to explain how the phenomenon of the world is made in the realm of consciousness, as well as how the pure subject and advanced mind in the face of the objective world as the only method of understanding and receiving the universe can be an objectifying action.