تکوین آگاهی و خودآگاهی در وضع سیاسی؛ بر اساس آموزه دانش و بنیاد حق طبیعی فیشته

آگاهی که یکی از مسائل کانونی ایده‌آلیسم آلمانی است تفسیرهای متنوعی در میان فلاسفه آلمان به خود دیده است. کانت با فرض شی فی نفسه، آگاهی را تکه تکه و در قامت سه نقد خود ارائه داد. بعد از او راینهولت و شولتسه با انتقاد از شی فی نفسه زمینه تفسیری نوآیین از آگاهی را به دست فیشته فراهم آوردند. فیشته با به حق دانستن نقد شولتسه از شی فی نفسه، آگاهی را در وحدت سوژه مطلق جمع نمود. سپس او با ایجاد نسبتی دیالکتیکی میان آگاهی، خودآگاهی و بیناسوژگانی تفسیری انقلابی از نحوه تکوین آگاهی به دست داد. در این مقاله سعی می‌کنیم تفسیر فیشته از آگاهی را با توجه به ارتباطی که وی میان آگاهی، خودآگاهی و بیناسوژگانی برقرار می‌کند توضیح داده و نحوه تقویم آگاهی و خودآگاهی را در وضع سیاسی ارائه دهیم. او ابتدا ادعا می‌کند که آگاهی به لحاظ منطقی در تکوین خود نیازمند نظمی است که خودآگاهی برای آن فراهم می‌کند و سپس نظم موجود در خودآگاهی را وابسته به ایجاد رابطه‌ای می‌‌داند که در فرایند به رسمیت شناسی میان سوژه‌ها به وقوع می‌پیوندد.

Genesis of Awareness and Self-Awareness in the Political Situation; Based on The System of Knowledge and Foundation of Natural Rights

Consciousness, which is one of the central issues of German idealism, has received various interpretations among German philosophers. Assuming the thinginitself, Kant presented consciousness in pieces and presented it in the form of three critiques. After him, Reinholt and Schultze, by criticizing the thinginitself, provided the ground for a new interpretation of consciousness by Fichte. Fichte with approval Schultze’s critique of the thinginitself, rightly gathered consciousness into the unity of the absolute subject. He then gave a revolutionary interpretation of how consciousness develops by creating a dialectical relationship between consciousness, selfconsciousness, and intersubjectivity. In this article, we try to explain Fichte’s interpretation of consciousness according to the relationship that he establishes between consciousness, selfconsciousness and intersubjectivity, and to present the calendar of consciousness and selfconsciousness in the political situation. He first argues that consciousness logically requires an order in which selfconsciousness provides its development and He then considers the order in consciousness as dependent on the creation of a relationship that occurs in the process of recognition between subjects.