موریس بلانشو و مساله زمان؛ بر اساس واکاوی رمان توما، ظلمت

مساله نسبت میان زمان و ادبیات از دیرباز مورد توجه و موضوع بحث متفکران مختلف بوده است. یکی از نویسندگانی که می‌توان این نسبت را از حیث فلسفی در آثار داستانی او جستجو کرد، داستان‌نویس، منتقد و متفکر معاصر فرانسوی، موریس بلانشو است. هدف مقاله حاضر پرداختن به همین نسبت در آثار بلانشو است. مطالعه دقیق آثار داستانی او سیر تطوری را نشان می‌دهد که در وهله نخست، در فهم فلسفی او از مساله زمان به وجود آمده و سپس تلاش پیوسته او را در  به چالش کشیدن آرای اندیشمندان دیگر نمایان می‌کند. به نظر می‌رسد همین امر بلانشو را به سوی صورت‌بندی تازه‌ای از مفهوم زمان سوق می‌دهد که ترسیم آن نیازمند یافتن ردّ و اثر به جا مانده از یافته‌ها، تعاریف و مباحثی است که در گفت‌و‌گوی بی‌پایان او با دیگر نویسندگان و اندیشمندان (مخصوصا با اندیشه دوست و همراه معاصرش امانوئل لویناس)، متجلی گشته است.

Maurice Blanchot and the Problem of Time: an analysis of the novel Thomas, L’obscur

The question of the relationship between time and literature has long been the subject of discussions by various thinkers and philosophers. One of the contemporary writers whose works manifestly presents such as the French writer and thinker, Maurice Blanchot. The purpose of the present paper is to examine this relationship in Blanchot’s works. A careful study of his fiction reveals the evolution that took place, in the first place, in his understanding of the question of time, and secondly in his continual attempt to challenge the views of other thinkers on the same subject, an attempt which has seemingly led Blanchot to a new formulation of the concept of time. An elaboration on this requires tracing the idea back to the definitions and discussions found among his endless dialogues with the other contemporary writers and thinkers (especially with his famous friend Emmanuel Levinas).