گفتمان بصری پست مدرنیستی در آرای لیواتار با نگاهی به آثار دوشان

جریان اندیشه پست‌مدرنیستی در اواسط قرن بیستم جوانه زده و تا به امروز رشد کرده و تکامل یافته است. ژان فرانسوا لیوتار (98-1925) فیلسوف فرانسوی نوعی حساسیت بصری پست‌مدرنیستی را در برابر حساسیت گفتاری مدرنیستی می‌نشاند. او دارای اندیشه‌های انتقادی است و شیوه‌های نوینی را برای نقادی وضعیت فکری و فرهنگی معاصر در حوزه‌های مختلف سیاسی، اجتماعی و هنری ارائه می‌دهد. ملاک‌های کلی حقیقت و کذب، به شدت در چهارچوب نظری اندیشه لیوتار مسئله‌دار هستند و نمی‌تواند آن‌ها را مسلم و یقینی بپذیرد، اما در فقدان چنین قواعدی به دنبال اندیشه و عملی مسئولانه است. این فیلسوف پست مدرن،  با نگاهی به آثار دوشان به بزرگداشت دیدن و چشم و حساسیت بصری در وضعیت پست مدرن می‌پردازد. لذا در این مقاله که به شیوه‏ توصیفی تحلیلی و با مطالعه منابع کتابخانه‌ای صورت گرفته است، در وهله نخست به مرور چیستی گفتمان زبانی مدرنیستی در تفکرات لیوتار پرداخته خواهد شد و در مرحله بعد حساسیت بصری پست مدرنیستی در تفکرات وی مورد کنکاش قرار می‌گیرد و از این رهگذر ضمن بررسی آثار دوشان به ارائه قرائت جدیدی که لیوتار از امر والا مطرح می‌کند، خواهیم پرداخت که منجر به تعریف جدیدی از امروالا خواهد شد و می‌توان آن‌ را والای پست‌مدرنیستی لیوتاری نام نهاد.

Postmodernist Visual Discourse on Lyotard’s Views on Dushan’s Works

The French scholar JanFrancoisa Lyotard (192598) deconstructs from categories such as speech and language and places the image and play against it. He places a postmodernist visual sensibility against the modernist speech sensitivity. He comes up with figural logic. Lyotard has the critical thinking and offers new ways to critique contemporary intellectual and cultural status in various political, social, and artistic fields. These new practices are facing with many challenges, but at the same time are the motivating and inspiring. The general criteria of truth and falsehood, right and wrong, good and evil are highly problematic within the theoretical framework of Lyotard’s thinking and cannot be taken for granted. But in the absence of such rules, it seeks responsible thought and action. Lyotard presents a complex picture of art and culture. An image in which realism, modernism, postmodernism coexist together in all periods of art work. So, contrary to the postmodern situation, in which the postmodern phenomenon of the late twentieth century is considered in response to the question: what is postmodern? The postmodern issue is related to a matter of aesthetics style rather than historical period.