لِم های فلسفی ساختن هنر از منظر دریدا

نخستین مقاله کتاب حقیقت در نقاشی، «پارارگون/parergon»، را بعضی به «پیرامون کار» و یا «پیراکار» ترجمه کرده‌اند. اما «پارارگون» برای دریدا چیزی بیش از معنای لغوی صرف است. در بیان بی‌ماواییِ پارارگون، دریدا آن‌را «نه کار و نه بیرون از کار» می‌داند، «پارارگون نه در درونْ جایی دارد و نه در بیرونْ، نه در ماورا و نه در مادون قرارگرفته است». دریدا این واژه را از نقد سوم برگرفته است. فصل «lemmes» نقطه عزیمت دریدا در این کتاب است. در این مقاله، کلیدواژه «لِم» (فوت‌وفن، شگرد) را معادل کلیدواژه فرانسوی «lemmes» قرار داده‌ایم و آن‌چه دریدا لم‌های کار می‌خواند، که فی‌الواقع روش‌هایی برای فلسفی ساختن هنر هستند، را بررسی کرده‌ایم. روش‌هایی که هنر را در ساختار متافیزیکیِ فلسفه محدود ساخته‌اند و آن‌را در حالتی اولیه و راستین تعریف می‌کنند. این روش‌ها شامل: لم هجوآمیزِ زمان، لم آموزه‌های هنر، لم حلقه‌های مدور و لم سوم یا میانی است. در این حین به مفهوم «مغاک» خواهیم پرداخت. مفهومی که نشانگر برخورد ذهن و عین (سوژه و ابژه) به عنوان یکی از مسائل تعیین‌کننده فلسفه است و خاصه پس از کانت دغدغه‌ای جدی برای تعریف سوبژکتیویته بوده است. از دیگر ارجاعات مغاک (شکاف، خلیج) در متن دریدا، اشاره به فاصله پرنشدنی دو نقد نخست کانت، و افزون بر آن رابطه نومن و فنومن است.

Lemmata for Philosophizing Art, in the light of Derrida's theory

Some commentators assume the title of the first article of The Truth in Painting, Parergon, as paraergon or beyond the work. But in Derrida's text, Parergon is something more than just empty rhetoric. Assert that the atopics of the Parergon are “neither work, nor outside the work, neither inside, nor outside, neither above nor below”. He has extracted the word Parergon from the Third critic of Kant. The section Lemmes is the departure point of Derrida in the book. In this study, we have scrutinised the etymology of the French word Lemmes and traced its roots in the IndoEuropean (Persian branch), Hebrew, and Arabic Languages. We investigate what Derrida calls Lemmata of the work, and in fact, are the methods for philosophizing art. The methods which have been limited art in Metaphysical structure of philosophy and redefine it in an original and authentic frame. These Methods include Satirical Lemma of time, Art training Lemma, The encirclement of the circle Lemma and the Thirdparty or Middle Lemma. Meanwhile, we will do a survey to the concept abyss, the concept that shows the colliding of the subject and object as one of determining issues in philosophy and specifically after Kant was a crucial concern for defining the notion of subjectivity. Another citation of the abyss (incision, cleft) in Derrida's text is attending to inoperable space of two critics of Kant and also regarding the relation between Kantian Noumenon and Phenomenon.