کانت و بی معنایی مابعدالطبیعه

این قولِ کانت که «فاهمه بدون شهود بی‌محتوی است و شهود بدون فاهمه کور است» عبارتی کلیدی در فلسفه اوست. کانت در شرح این عبارت به گونه ای سخن گفته است که عده‌ای از محققان معاصر مانند استراوسن، وارنوک، یوئینگ و ... او را پیشرو فلسفه هایی چون پوزیتیویسم منطقی و فلسفه زبان متعارف که در آنها مابعدالطبیعه متعالی به‌عنوان مجموعه ای از تعبیرهای مهمل، طرد می شود دانسته اند. در این مقاله کوشش خواهد شد اولاً نشان داده شود که در فلسفه کانت، عبارات کلیدی دیگری چون متعلق ایمان بودن ایده‌های عقل و اندیشیدنی بودن آنها و همچنین قابلیت استفاده تنظیمی از این ایده‌ها و نیز قول به معنای استعلایی مقولات وجود دارد که می توان معناداری مابعدالطبیعه متعالی را به‌عنوان لازمه ای از آنها بیرون کشید و ثانیاً نشان داده می شود که با فرض قبول این گفته که فاهمه بدون شهود بی محتوی است، همچنان می توان به معناداری مابعدالطبیعه متعالی باور داشت.

Meaningless of metaphysics in Kant’s view

This Kant’s sentence that “Understanding is uncontent without Intuition and Intuition is blind without Understanding” is very famous. On this opinion, some contemporary commentators as Strawson, Warnock, Ewing proposed Kant as leather of positivism and folk language in which them transcendental metaphysics rejected as some meaningless sentences. In this paper I want to show there are some principal sentences as “Reason’ Ideas are belonging to faith”, “they are thinking” and “hierarchical use of ideas” that prove meaningful of transcendental metaphysics. Moreover, we can believe to transcendental metaphysics, however we say “Understanding is uncontent without Intuition”.