اگوی تجربی از دیدگاه برنتانو و هوسرل اول

مسئله چیستی روان انسان که بازگوی هویت آدمی است از مباحث مهم فلسفه به شمار می‌‌‌‌آید. در مقاله حاضر روان انسان یا به عبارت بهتر اگو «ego» از منظر تجربه‌گرایی و به ویژه از منظر روانشناسی‌گرایی1 مورد بحث قرار‌‌‌‌ می‌‌گیرد. پس از تعریف روانشناسایی‌گرایی، روانشناسی‌گرایی از منظر برنتانو و هوسرل اول مورد بحث قرارمی گیرد. پس از این نوبت می‌‌‌‌رسد به اگو از منظر روانشناسی‌گرایی برنتانو و هوسرل (اول) و مطالعه جزیی آن. البته برای انجام بهتر بحث اشاره‌‌ای به پدیدار‌گرایی هیوم و من اندیشه «cogito» دکارت خواهد شد با این تفاوت که هیوم بالمال در تجربه‌گرایی قرار دارد ولی بنابر عقیده هوسرل کوژیتو یا من اندیشه دکارت بر اثر اشتباهاتی از حیطه استعلایی به حیطه طبیعی و تجربی تنزل‌‌‌‌ می‌کند. در نهایت با تعریف اجمالی نگرش طبیعی، ویژگی‌‌‌‌های عمده اگوی تجربی که مد نظر برنتانو و هوسرل نخستین بوده احصاء می‌‌‌‌شود.

Experimental ego from the perspective of Brentano and Husserl

Of the most disputed debates in the philosophy‌‌‌‌, is the question of quiddity of the human psyche‌‌‌‌, which reflects the nature of the man. In the present article human psyche‌‌‌‌, which also can be referred to as ego‌‌‌‌, is discussed from the perspective of empiricism and more specifically‌‌‌‌, psychologism. After having a definition of the psychologism‌‌‌‌, this subject is to be debated from the viewpoint of the early Husserl and Brentano. Thereafter‌‌‌‌, we would have a concise discussion about the ego‌‌‌‌, from the perspective of psychologism of the early Husserl and Brentano. For this discussion to be clearer‌‌‌‌, there will be references to the phenomenalism of the Hume and cogito of the Descartes‌‌‌‌, noting this difference that Hume eventually comes to Empiricism‌‌‌‌, while based on Husserl’s belief‌‌‌‌, Descartes’s cogito due to some shortness’s descent from transcendental ground to the natural or empirical ground. Finally‌‌‌‌, with a brief definition of the natural attitude‌‌‌‌, characteristics of the empirical ego which is noticed by early Husserl and Brentano will be introduced.