«دمکراسی لیبرال» در «جهانِ پس از کرونا»

«جهانِ پس از کرونا» ناگزیر به «فلسفه سیاست» جدیدی نیازمند است و این مقاله می‌کوشد آینده «دمکراسی لیبرال» را در آن نشان دهد. این مقاله نشان می‌دهد «دمکراسی لیبرال» با یک «بحران جهانی» روبه‌رو است که پیشتر آغاز شده است، اما «همه‌گیری ویروس کرونای جدید»، چونان مانعی برای آن، بر شدت این بحران می‌افزاید. «لیبرالیزم» و «دمکراسی»، که به باور «فیلسوفان سیاست» سال‌ها دوشادوش هم بوده‌اند، اینک در حال جدایی از یک‌دیگرند و ارزش‌های «لیبرالِ» «دمکراسی» دچار فرسایش شده‌اند. این مقاله، برای یافتن چرایی و چگونگی این جدایی، «اقتدارگرایی»، «توتالیتاریانیزم» و شرور و کژی‌های «دمکراسی» را، که باعث افزایش فرسایش «ارزش‌های لیبرال» می‌شوند، واکاوی می‌کند. یافتن نقطه بهینه میان ارزش‌های «لیبرال» و «اقتدارگرایانه» کار دشواری است و این مقاله نشان می‌دهد، پس از تجربه «ویروس کرونا»، «دمکراسی غیرلیبرال یا اقتدارگرا» احتمالاً قوی‌تر خواهد شد.

‘Liberal Democracy’ in the ‘PostCorona World’

A new ‘political philosophy’ is indispensable to the ‘postCorona world,’ and this paper tries to analyze the future of ‘liberal democracy’ in it. It shows that ‘liberal democracy’ faces a ‘global crisis’ that has begun before, but the ‘novel Coronavirus pandemic,’ as a setback for it, strongly encourages that crisis. ‘Liberalism’ and ‘democracy,’ which had long been assumed by ‘political philosophers’ to go together, are now becoming decoupled, and the ‘liberal values’ of ‘democracy’ are eroding. To find why and how, this paper analyzes ‘authoritarianism,’ ‘totalitarianism,’ and the evils and propensities of ‘democracy’ that bring about further erosions of ‘liberal values.’ There may be difficult tradeoffs to be made between ‘liberal’ and ‘authoritarian’ ‘values’ and, after the experience of ‘Coronavirus,’ this paper shows the ‘illiberal or authoritarian democracy’ may become stronger.