مفهوم تجربه نزد متفکران نو-کانتی و تاثیر آن بر نوشته‌های اولیه‌ی والتر بنیامین

مفهومی از تجربه‌ که در نظام معرفت‌شناسانه کانت پرداخته می‌شود، به رغم اهمیتی که در مقام یکی از ارکان اساسی نظام انتقادی دارد، به نحوی طنزآلود تا چند دهه پس از مرگ کانت در پرده می‌ماند. کشف و بازیابی مفهوم کانتی تجربه مرهون مساعی متفکرانی است که عموماً ذیل عنوان مکتب نوکانتی شناخته می‌شوند. در مقاله حاضر، با تمرکز بر آثار یکی از برجسته‌ترین چهره‌های نوکانتی، هرمان کوهن، نشان می‌دهیم که تجربه مورد نظر کانت چگونه می‌تواند از تلقی متعارفی که بر پایه دوگانه سوژه/ابژه بنا می‌شود فراتر رفته و به خاستگاه معرفت واصل شود. پس از آن، خواهیم دید که این تجربه خاستگاهی چگونه برانگیزاننده «فلسفه آینده»ای می‌شود که والتر بنیامین، در نوشته‌های اولیه خود در دهه 1910، طرح آن را پی ریخته‌است. اما این به‌هیچ‌وجه به معنای آن نیست که بنیامین صرفاً مسیر متفکران نوکانتی را ادامه می‌دهد: چنانکه مشاهده خواهیم کرد، برای نیل به خاستگاه تجربه، بنیامین «نقشه نبردِ» تاریخیالهیاتی‌ای را به کار می‌گیرد که با نقشه مورد استناد متفکران نوکانتی – و خود کانت – تفاوت‌های اساسی دارد.

The Concept of Experience in NeoKantianism and its Effect on the Early Writings of Walter Benjamin

The concept of experience which had been formed in Kant’s epistemological system, despite its importance as one of the fundamental keystones of the critical system, ironically remained neglected in the decades following his death. The rediscovery and reestablishment of Kant’s concept of experience is due to the efforts of thinkers who are generally associated with “the NeoKantian school”. Focusing on the work of one of the prominent figures of NeoKantian school, Hermann Cohen, this paper sets out to show how the Kantian experience can transcend the standard conception which is based on subject/object duality, and can reach the origin of knowledge. Following that, we will see how this originary experience motivates “the coming philosophy” which has been outlined by Walter Benjamin in his early writings in the 1910s. However, this would never mean that Benjamin simply follows the path of NeoKantians: As we shall see, in order to reach the origin of knowledge, Benjamin uses a historiotheological “battle plan” which is markedly different from the one used by the NeoKantians – and Kant himself.