اخلاق در سیاست، پیامد معرفت‌شناسی مدرن

این جستار با بررسی انواع مفروض رابطه اخلاق و سیاست، مساله تقلیل‌پذیری امر سیاسی به اخلاق کلاسیک را مورد بازبینی قرار می‌دهد. از این‌رو پس از کاویدن معرفت‌شناسی کلاسیک، به نقد پیش‌فرض‌های آن می‌پردازد. سپس به این نتیجه می‌رسد که هرچند اندیشه مدرن معرفت‌شناسی را دیگرگون ساخته است اما در رهانیدن اخلاق از پیش‌فرض‌های ناب‌گرایانه به جا مانده از دوران متافیزیکی ناکام مانده است. چراکه معرفت‌شناسی مدرن با تاریخی دانستن مفاهیم از جمله اخلاق و سیاست از ناب‌گرایی و اصول مطلق فاصله گرفته است. درحالی‌که اخلاق کلاسیک در جست‌وجوی امری ناب هم‌چنان به دنبال فهرستی از خوب و بدهای از پیش‌تعیین‌شده می‌گردد. در این میان ماکیاولی از اولین کسانی است که لزوم بازنگری در نظام ارزش‌ها و منطبق ساختن اخلاق با معرفت‌شناسی مدرن را تشخیص داد. وی ادعا می‌کند که اخلاق جدید، نه تنها قابل فروکاستن به چند اصل ازپیش‌موجود نیست، بلکه به عنوان یک برساخت تاریخی، خودش را در موقعیت‌های مختلف بازتولید می‌کند. در واقع دستیابی به این اخلاق جدید، در سایه پذیرش شر و سازگاری با طبع زمانه ممکن می‌گردد. به این ترتیب سیاست نیز فرصتی می‌یابد تا به هدف اصلی خود یعنی کمینه کردن خشونت بپردازد. پژوهش حاضر ایده «اخلاق در سیاست» را به عنوان اخلاق خاص سیاست‌ورزی مدرن معرفی می‌کند.

Ethics in Politics, the Outcome of Modern Epistemology

This paper examines the reducibility of politics to classical ethics by examining the presumed assumptions of the relationship between ethics and politics. After criticizing classical epistemology, it criticizes its presuppositions. Then concludes that, although modern thought has made epistemology different, it has failed to eliminate puritanistic presuppositions of morality which is the inheritance of the metaphysical era. This is because modern epistemology is far removed from puritanism and absolute principles by a historical understanding of concepts such as morality and politics. While classical ethics is in search of pure and is looking for a list of presupposed good and bad. In the meantime, Machiavelli is one of the first to recognize the necessity of revising the system of values ​​and adapting morality with modern epistemology. He claims that the new Ethics is not only irreducible to some principles but as a historical structure, it reproduces itself in different situations. Acquiring these new ethics is possible in the face of accepting evil and adapting it to the nature of the era. In this way, politics also has the opportunity to focus on its main goal of minimizing violence. The present research introduces the idea of ​​ethics in politics as the modern ethics of modern politics.