افشای کلیت نهفته در تکینگی: تحلیل بخش یقین حسی از کتاب پدیدارشناسی روح هگل

هگل در نخستین بخش از کتاب پدیدارشناسی روح، ادعاهای مهمی از یقین حسی را مورد نقد قرار داده است که دارای اهمیت استراتژیک در کل فرایند کتاب خویش است. یقین حسی مدعی است که شناختی تکین و جزئی از ابژه‌ بلاواسطه خود دارد؛ و از ادعای خود در سه‌گام و از طریق سه پناهگاهِ ابژه محض، سوژه محض و شهود محض دفاع می‌کند. با توجه به متن پدیدارشناسی روح، سعی به توضیح و تفسیر این مبحث شده است که چگونه هگل با استفاده از این چند اصطلاح کلیدی فلسفه‌ خویش (که برای نخستین بار در بطن بخش یقین حسی مطرح‌شده و تا پایان کتاب نقش محوری ایفا می‌کنند)، یعنی وساطت، تلاقی سوژه و ابژه، صورت معقول کلیت در امر جزئی و همچنین قدرت نفی، می‌تواند به درون ادعاهای یقین حسی نفوذ کند و آن‌ها را به تناقض درونی دچار کند و نشان دهد که یقین حسی در طی مراحل خویش بااینکه به دنبال اثبات امر تکین بوده، با این وجود در تمام تلاش‌های خود، به‌واقع، به اثبات امر کلی نزدیک می‌شده است.

Uncovering the Hidden Universality in the Singularity: Analysis of the SenseCertainty Part of the Hegel's Phenomenology of spirit

In the first part of the Phenomenology of Spirit, Hegel criticized major claims of sensecertainty that have strategic importance across the book’s process. The sensecertainty claims that it has partial and singular cognition of its immediate object; and supports his claims in three steps and through the three havens as the absolute object, the absolute subject and the absolute Intuition. Considering the text of Phenomenology of Spirit, we attempted explanation and interpretation of how Hegel could pervade into the claims of sensecertainty using these key terms of his philosophy, i.e. mediation, subject and object contact, Conception of universality in a partial circumstance, as well as the power of negation (which are first suggested in the sensecertainty part and play essential role throughout the book) and throw them into an internal Contradiction and indicate that through its steps, the sensecertainty actually comes close to corroborate the universal circumstance by all its efforts though it looks for corroboration of the singular circumstance.