جایگاه تجربه زیسته از منظر فلسفه بدن در فرایند طراحی و خلق مکان

با اوج‌گیری پیشرفت‌های انسان در عصر انقلاب فناوری دیجیتال، تصویرگرایی در تمام ارکان زندگی اصالت یافته است. این امر در فرایند طراحی و خلق فضا و فرم معماری به نحوی گسترش یافته که دیدن تصاویر سه‌بعدی از پروژه، برای قضاوت و ساخت آن کفایت می‌کند. غفلت از سایر حواس موجب تقلیل سطح ادراک و آگاهی انسان از فضای ساخته‌شده گشته است. بنابراین می‌توان پرسید: بدن چه نسبتی با فضا دارد و چگونه به آن پیوند می‌خورد؟ تجربه زیسته چه جایگاهی در فرایند خلق مکان دارد؟ در این پژوهش بر مبنای فلسفی تفسیرگرایی در پژوهش و با رویکرد کیفی به پرسش‌های تحقیق پاسخ داده شده است. نتایج بحث نشان می‌دهد مولفه‌های سازنده فرایند طراحی و خلق مکان، زمانی اصالت وجودی می‌یابد که مبتنی بر «ابعاد وجودیِ ازلیابدی آدمی» ازجمله «تجربه زیسته» او «صور خیالین محفوظ در حافظه بدن‌مند» و «خاطرات جمعی و فردی» وی باشد. در ترسیم مدل فرایند طراحی، ارائه راه‌حل‌های مساله طراحی می‌باید پس از فهم دقیق برنامه عملکردی، سایت، برنامه‌ریزی فیزیکی، بی‌درنگ عزیمت خود به عالم خیال، خیال بین‌الاذهانی، اسطوره‌ها و معنای استعاری حضور انسان را که در ضمیرناخودآگاه خود حسب تجربه زیسته‌اش نهفته دارد، آغاز کند.

The Status of Lived Experience from the Perspective of Philosophy of Body in Process of Designing and Creating Place

By the rise of human advancements in the era of the digital technology revolution, Illustration in all aspects of human life, especially in the creation of artwork and architecture, surpassed. In such a way, the focus of attention is on the eyes and sight of the human being. This has been expanded in the process of designing and creating space. The illustration is the basic principle of architectural design, and the neglecting of other senses reduces the level of human perception and consciousness from the space. Accordingly, it can be questioned: What is the relation of the body with space? What the role of lived experience in the process of creating a place is? In this research, it has been attempted to answer these questions based on the philosophical basis of interpretation with the qualitative approach. The results of the discussion show that the components of the design process and the creation of place are found to be eternal, based on "eternal life dimensions of man" including his " lived experience", "fictitious forms in embodied memory," and "Collective and individual memories". In presentation of design process model, creating place, while responding to the practical aspect, immediately begins its journey into the world of imagination, interdisciplinary imagination, myths, and the metaphorical meaning of the presence of man, which is in the light of his consciousness, and is based on his experience of life, and all his scientific and professional skills to achieve the best respond.