تاثیر توانمندسازی رهبری بر دوسوتوانی رفتاری: تبیین نقش میانجی انگیزه درونی و تعدیل‌گر انگیزه بیرونی

هدف: امروزه سازمان‌ها تلاش می‌کنند در سطح واحد سازمانی و یا حتی در سطح فردی دوسوتوان باشند، یعنی بین بهره‌برداری و اکتشاف تعادل برقرار کنند و رهبری به دلیل نقشی که در بهینه‌سازی منابع محیط کار دارد به عنوان یک عامل کلیدی تعیین‌کننده دوسوتوانی رفتاری شناخته می‌شود؛ بدین جهت پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر توانمندسازی رهبری بر رفتارهای دوسوتوان کارکنان صورت گرفته است. همچنین این پژوهش اهمیت انگیزه درونی را به عنوان یک عامل میانجی و انگیزه بیرونی را به عنوان یک عامل تعدیل‌کننده بررسی می‌کند.روش شناسی: پژوهش حاضر از لحاظ هدف کاربردی و برحسب گردآوری اطلاعات از نوع پژوهش‌های توصیفی پیمایشی به شمار می‌آید. جامعه آماری این پژوهش کلیه کارکنان خبره و سرپرستان مستقیم آنها در شرکت‌های دانش‌بنیان حوزه سلامت استان تهران بود که با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی ساده تعداد 297 نفر با استفاده از فرمول کوکران انتخاب شدند. داده‌های جمع‌آوری‌شده به روش الگوسازی معادلات ساختاری توسط نرم‌افزارهای spss و smartpls تحلیل شده‌اند.نتیجه‌گیری: نتایج بررسی فرضیه‌ها نشان داد توانمندسازی رهبری بر دوسوتوانی رفتاری کارکنان اثر مثبت و معناداری دارد؛ همچنین نقش میانجی انگیزه درونی در تاثیر توانمندسازی رهبری بر دوسوتوانی رفتاری کارکنان معنادار حاصل شد ولی نقش انگیزه بیرونی به عنوان یک عامل تعدیل‌کننده در تاثیر توانمندسازی رهبری بر دوسوتوانی رفتاری کارکنان تایید نشد.