بررسی اثربخشی آموزش برنامه نویسی پایتون بر افزایش خلاقیت و پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان پسر در دوره متوسطه اول

ﺑﺎﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﮔﺴﺘﺮش روزاﻓﺰون اﺳﺘﻔﺎده از راﯾﺎﻧﻪ در ﺟﻬﺎن و ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻓﺮاﮔﯿﺮ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻫﺎی ﻧﺮماﻓﺰاری در زﻧﺪﮔﯽ ﺑﺸﺮ، آﻣﻮزش ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻧﻮﯾﺴﯽ ﺑﻪ داﻧﺶآﻣﻮزان ﺑﻪﻋﻨﻮان آﯾﻨﺪهﺳﺎزان ﺟﺎﻣﻌﻪ اﻣﺮی ﮐﺎﻣﻼً ﺿﺮوری و اﺟﺘﻨﺎبﻧﺎﭘﺬﯾﺮ ﺷﺪه و در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ ﺑﺴﯿﺎری از ﮐﺸﻮرﻫﺎ ﺧﺼﻮﺻﺎً ﮐﺸﻮرﻫﺎی ﺻﻨﻌﺘﯽ ﺑﻪ اﻫﻤﯿﺖ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﭘﯽ ﺑﺮده و آﻣﻮزش ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻧﻮﯾﺴﯽ ﺑﻪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ آﻣﻮزش ﮐﻼﺳﯿﮏ در ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺳﻄﻮح ﺗﺤﺼﯿﻠﯽ وارد ﺷﺪه اﺳﺖ و ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪﻋﻨﻮان درﺳﯽ ﻣﻬﻢ در ﻣﺪارس ﺑﻪ داﻧﺶآﻣﻮزان، آﻣﻮزش داده ﺷﻮد. ﻫﺪف ﮐﻠﯽ ﭘﮋوﻫﺶ ﺗﻌﯿﯿﻦ ﺗﺄﺛﯿﺮ آﻣﻮزش ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻧﻮﯾﺴﯽ ﭘﺎﯾﺘﻮن ﺑﺮ ﻣﯿﺰان ﺧﻼﻗﯿﺖ و ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﺗﺤﺼﯿﻠﯽ داﻧﺶآﻣﻮزان ﭘﺴﺮ ﻣﺘﻮﺳﻄﻪ اول ﺑﻮد. روش ﭘﮋوﻫﺶ از ﻧﻮع ﻧﯿﻤﻪآزﻣﺎﯾﺸﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﭘﯿﺶآزﻣﻮن ﭘﺲآزﻣﻮن ﺑﺎ ﮔﺮوه ﮐﻨﺘﺮل اﺟﺮا ﺷﺪ. ﺟﺎﻣﻌﻪ آﻣﺎری ﺷﺎﻣﻞ ﮐﻠﯿﮥ داﻧﺶآﻣﻮزان ﻣﺘﻮﺳﻄﻪ اول ﺷﻬﺮﺳﺘﺎن ﺷﻮش ﺑﻪ ﺗﻌﺪاد 6668 ﻧﻔﺮ در ﺳﺎل ﺗﺤﺼﯿﻠﯽ 1403-1402 ﺑﻮد ﮐﻪ 60 ﻧﻔﺮ از آﻧﻬﺎ از ﭘﺎﯾﻪ ﻫﻔﺘﻢ ﭘﺴﺮان ﺑﻪﺻﻮرت در دﺳﺘﺮس ﺑﻪﻋﻨﻮان ﻧﻤﻮﻧﻪ اﻧﺘﺨﺎب ﺷﺪﻧﺪ. اﺑﺰار ﮔﺮدآوری دادهﻫﺎ ﭘﺮﺳﺶﻧﺎﻣﻪ ﺧﻼﻗﯿﺖ ﻋﺎﺑﺪی )1372( ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت ﻧﺸﺎن ﻣﯽدﻫﺪ ﺑﺎ آزﻣﻮن ﺧﻼﻗﯿﺖ ﺗﻮرﻧﺲ ﻫﻤﺒﺴﺘﮕﯽ ﻣﻌﻨﯽداری ﺑﺎ ﻫﻢ دارﻧﺪ، و از ﻧﻈﺮ رواﯾﯽ ﻣﺤﺘﻮاﯾﯽ ﺗﺄﯾﯿﺪ ﺷﺪه و ﭘﺎﯾﺎﯾﯽ آن 82 درﺻﺪ ﺑﺮآورد ﺷﺪ. ﺟﻬﺖ ﺳﻨﺠﺶ ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﺗﺤﺼﯿﻠﯽ از ﻣﯿﺎﻧﮕﯿﻦ ﻧﻤﺮات ﺗﺤﺼﯿﻠﯽ داﻧﺶآﻣﻮزان در ﺳﻪ درس ﻋﻠﻮم، رﯾﺎﺿﯽ و زﺑﺎن )ﺑﺮای ﭘﯿﺶآزﻣﻮن از ﻧﻤﺮات اﻣﺘﺤﺎﻧﺎت ﻧﻮﺑﺖ اول و ﺑﺮای ﭘﺲآزﻣﻮن از ﻧﻤﺮات اﻣﺘﺤﺎﻧﺎت ﻣﺴﺘﻤﺮ ﻫﻤﺎﻫﻨﮓ اﺳﺘﺎﻧﯽ( اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪ. ﯾﺎﻓﺘﻪﻫﺎی ﺑﻪدﺳﺖآﻣﺪه از ﺗﺤﻠﯿﻞ ﮐﻮوارﯾﺎﻧﺲ ﻧﺸﺎن داد ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﺗﺤﺼﯿﻠﯽ، ﺧﻼﻗﯿﺖ و ﻣﺆﻟﻔﻪﻫﺎی ﺧﻼﻗﯿﺖ: ﺳﯿﺎﻟﯿﺖ، اﻧﻌﻄﺎف، اﺑﺘﮑﺎر و ﺑﺴﻂ ﺑﻪ دﺳﺖ آﻣﺪ؛ ﻟﺬا ﺑﯿﻦ ﻣﯿﺎﻧﮕﯿﻦ ﻧﻤﺮات ﭘﺲآزﻣﻮن ﺑﻌﺪ از ﺣﺬف اﺛﺮ ﭘﯿﺶآزﻣﻮن، در ﮔﺮوه آزﻣﺎﯾﺶ ﺗﻔﺎوت ﻣﻌﻨﯽداری وﺟﻮد دارد. آﻣﻮزش ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻧﻮﯾﺴﯽ ﭘﺎﯾﺘﻮن ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ اﻓﺰاﯾﺶ ﺧﻼﻗﯿﺖ و ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﺗﺤﺼﯿﻠﯽ داﻧﺶآﻣﻮزان ﺷﺪه اﺳﺖ. در ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺗﺪرﯾﺲ و ﯾﺎدﮔﯿﺮی اﯾﻦ درس در ﻣﺪارس ﯾﮏ ﺿﺮورت ﻣﺤﺴﻮب ﻣﯽﺷﻮد