نقش واسطه‌ای فرزند پروری مثبت در رابطه میان تاب‌آوری والدین و کیفیت زندگی کودکان با اختلالات یادگیری

هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش واسطه‌ای فرزند پروری مثبت در رابطه میان تاب‌آوری والدین و کیفیت زندگی کودکان با اختلالات یادگیری بود. روش پژوهش برحسب هدف کاربردی و برحسب شیوه گردآوری اطلاعات توصیفی - همبستگی بود. جامعه‌ی آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان مقطع ابتدایی در شهر تهران در سال تحصیلی 97-96 بود که به دلیل مشکلات تحصیلی و یادگیری به هشت مرکز مشاوره در تهران مراجعه کردند و در ارزیابی دارای اختلال یادگیری تشخیص داده شدند؛ که از بین آن‌ها تعداد 150 دانش‌آموز (70 دختر و 80 پسر) به روش نمونه‌‌گیری تصادفی انتخاب شدند. ابزارهای اندازه­گیری شامل پرسش‌نامه‌های تاب‌آوری والدین سوزوکی و همکاران (2015)، کیفیت زندگی کودکان پتری، میس و ولاسکمپ (2009) و فرزندپروری مثبت لگار و همکاران (2006) بود. نتایج نشان می­دهد مدل پژوهش با داده­های جمع‌آوری‌شده برازش مطلوبی دارد. همچنین تاب‌آوری والدین بر فرزندپروری مثبت و کیفیت زندگی کودکان اثر مستقیم دارد. اثر غیرمستقیم تاب‌آوری والدین بر کیفیت زندگی کودکان باواسطه ‌گری فرزندپروری مثبت نیز معنی‌دار بود. در کل متغیرهای پژوهش 56 درصد کیفیت زندگی کودکان را پیش‌بینی می‌کند. بدین ترتیب باید گفت که تاب‌آوری والدین می‌تواند هم به‌طور مستقیم و هم به‌طور غیرمستقیم و از طریق فرزندپروری مثبت بر کیفیت زندگی کودکان موثر باشد. نتایج این پژوهش پیام‌آور آن است که ادراک مثبت از فرزندپروری، والدین را قادر می‌سازد تا مشکلات مربوط به فرزندانشان را به‌طور مثبت باز طراحی و تنظیم مجدد کنند. درواقع ادراک مثبت می‌تواند والدین را در ارائه فرزندپروری مثبت، مانند تشویق فرزندان، پذیرش محدودیت‌ها و پرورش توانایی فرزندان خود حمایت کند. دست‌اندرکاران تعلیم‌وتربیت جهت بالا بردن سطح کیفیت زندگی کودکان با اختلالات یادگیری، می‌توانند به آموزش و ارتقای تاب‌آوری و فرزندپروری مثبت والدین آن‌ها بپردازند.

the mediating role of positive parenting in the relationship between parents’ resilience and the quality of life of children with learning disabilities

the study employed a descriptive-correlational design and aimed to explore the mediating role of positive parenting in the linkage between parental resilience (of caregivers) and the quality of life (of children) in contexts of learning-disability situations. the research involved all elementary school learners in the academic year 1996 to 1997 from counseling centers for learning disabilities within the city limits of tehran, leading to a total of 150 participants which included 70 females and 80 males. the measurement tools employed in this study included the academic resilience questionnaire, developed by suzuki et al. (2015), the quality of life of children assessment, developed by petri, miss and velascamp (2009) and the positive parenting questionnaire created by lagar et al. (2006). the results reveal a good fit between the data and the research model. the results indicate that parental resilience has both a direct impact on the prevalence of positive parenting and a direct influence on the quality of life of children with learning disabilities. through the mediation of positive parenting, the indirect impact of parental resilience on the quality of life of children is also notable. thus, it is evident that parental resilience exerts diverse influences on the quality of life of children with learning disabilities, both directly and indirectly through positive parenting. the research findings suggest that positive parental perceptions play a crucial role in enabling parents to adopt constructive approaches to dealing with challenges associated with their children. furthermore, positive perceptions can enhance the ability of parents to engage in positive parenting strategies, such as offering encouragement, accepting personal shortcomings, and reinforcing talents. to enhance the quality of life of children with learning disabilities, educational institutions can play a key role in promoting resilience and positive parenting.